xxviii P R iE F A T I O. 



lus generum numerus tyrones unquam 

 turbabit, quam enormis ifta confujio atqiie 

 difiorfio cJmraB^eris^ in confiruBione gene- 

 rim fdepius facia^ auc ipfius charatteris na- 

 turalis defeftus. Confnfis namqtie generi- 

 bus onmia co7tfundi necefie efi ! reQ:e mo- 

 nuic optimus Linn^us ^. Amplicudini 

 autem claffium apta dilpoficione generum 

 & fubdivifione mederi omnino poflumus, 

 ftudioque tyronum adeo facile fuccurrerej 

 ut certa profefto facilique via ad veram 

 generum cognitionem perveniant. 



De altera fyftematis parte dicendum re- 

 ftatj iftam^que ac de priori jam dixi,qua- 

 tuor clalfibusefle compofitam, quse tamen 

 pauca tantumgenera(52.) compleftuntur. 

 Plura equidem detefta non funt, neque ab 

 au£toribus rite determinata: interim ta- 

 men dubium non eft fore , quin novis 

 Filicum^ Mufcorum, Algai^um atque Fungo- 

 rum fpeciebus nova quoque genera fen- 

 fim accedant. Integra ifta fyftematis pars 

 in methodis aliorum unicam tantum claf- 



• Plant. e Cafaljjin, in Pracf. II. ed. f . Gen. 



