PRAEFATIO. 



I 



ncrevit paucis ab hinc annis hcrbarum census: de- 

 teguntur quotidie novse plantae : novse naturas sobo- 

 les innotescunt : crevere simul difficultates , arnba- 

 ges, tenebras: agitantur interim systemata ; libri 

 grandescunt : hinc nova Genera , novss tenebrae : de- 

 hciunt penitus novis stirpibus nomina . Quid mi- 

 rum? Botanici viatores pras difficultate itinerum in 

 regionibus fervidissimis , desertis arenosis , ac lo- 

 cis aqua, et umbra vacuis, suppelectile librorum ne- 

 cessario carere debent. Ea ratio, quo minus accu- 

 rate plantas examini subiicere potuerint. Quidquod, 

 nerao adeo peregrinus est in regno Botanico , qut 

 ignoret quantum differant plantaa in solo natali ari- 

 do potissimum, et arenoso, atque in nostro. Quse 

 quidem vitia non nisi accuratissima exploratione , 

 cui itinerantibus aut nullus , aut vix locus esse so- 

 let , emendari haud quaquam possunt . Nil verba 

 faciam de discriminibus a regione diversa , et cul- 

 tura enatis , cum nemini sit ignotum , quam diver- 

 sam faciem induant plantse ab alpibus in hortum 

 translatst . Indebita insuper synonimia in caasa fuir, 

 cur plures plantse tamquam novas reputentur. Hinc 

 evenit quod eadem planta pluries repetita inveni- 

 tur; ac proinde Botanices certitudo sensim evane* 

 scit, et funditus paulatim corruit. Verurn enim ve- 

 ro , sive haec nominum innovatio vitia vocaverrs , 

 sive minus , negari haud potest , rem herbariam 

 quotidie varias subire vicissitudines . 



Non defuerunt tamen benemerentes Botanici , 

 qui huic malo occurrere studuerint. Cl. Vahl. mi* 

 hi in amicitia conjunctus , cui contigit non plantas 

 modo Forsckaleanas exsiccatas commode recto exa- 

 mini subiicere , sed vivas in Africa , cujus ora ma- 



DGT 18 1906 



