ERODicM. GERANIACEAE. 487 



patentibus intormedio aliquando potiolato, foliis superioribus subsessilibus sessilibusque, 

 pedunculis 5 — 8 floris folia multo superantlbus, bracteis ovatis obtusis, sepalis Uirsutis 

 viridi-lineatis oblongis obtusis mucrone brevi abrupte terminatis, petalis roseis calycem 

 parum superantibus, filamentis omnibus glabris, valvulis fructus liirsutis depressione api- 

 cali circulari subtusque sulco semilunari auctis, semine laevi. 



Hab. in cultis Aegypti superioris circa Girgeh et inferioris prope Cahiram Martio ot 

 Aprili (cl. Kralik sub E. Chio). 



2. E. CICUTARIUM — PRIMULACEUM J. Lge. hb. ind. h. bot. Haun. 1855. (E. primu- 



laceum Welwitsch mscr. ex specim. in H. M. Par.) — Confer n. 7. 



Pedunculus longissimus, 6— 9-florus, bracteolis minimis revolutis; sepala obtusa longe 

 aristata, petalis duplo breviora ; potala Smajora obovata, Immaculata, 2minora suborbicu 

 laria, basi maeula cinerea rubro-punctata notata. 



Herba robusta, facie E. romani W., quae species difi^ert absentia caulis herbacei, pe- 

 talis aequalibus. Utrum species distincta, an forma australis robustiorE. cicutarii maxime 

 poiymorphi sit, dubius haereo. 



In campis argillosis circa Hispalim (Sevilla) Mart. 1852 legi. 



3. E. GUICCIARDII Heldr. — Boiss. diagn. 11. 6. 40. 



E, perenne, caespitosum radice crassa, caulibus prostratis caespite 2— 3-plo longiori- 

 bus divaricatim ramosis foliosis, foliis adpressissime sericeis nitidis radicalibus numerosis 

 petiolatis ambitu oblongis bipinnatisectis laciniis linearibus acutiusculis, caulinis diminu- 

 tis sessilibus tantum pinnatisectis, pedunculis umbellatim 5 — 7 floris pedicellisque longis 

 tenuibus adpresse hirtis eglandulosis, sepalis ellipticis adpresse hirtis eglandulosis mem- 

 branaceo-rubellis viridi-5 nerviis membranaceo-marginatis longe muoronatis, petalis roseis 

 obovatis calyce subduplo longioribus, carpellis albo-velutinis cauda longa extus breviter 

 glanduloso-hirta intus hispida terminatis. 



Hab. in pascuis siccis alpinis montis Veluchi (Tymphresti) Eurytaniae alt. 6000' ubi 

 detexerunt cl. Samaritani et Guicciardi. FI. fine Julii et Augusto. 



4. E. GAILLARDOTI Boiss. — Boiss. diagn. 11. 6. 41. 



Er. perenne, rhizomate elongato subverticali tenui inferne in tuberem globosum vel 

 ovatum incrassato, collo squamoso, caule himili flexuoso patule et breviter hirto a basi 

 parce et dichotome ramoso, foliis radicalibus longe petiolatis e basi cordata ovato-oblongis 

 obtusis aliis indivisis minute crenato-dentatis aliis trisectis segmento terminali multo ma- 

 jori basi cuneato-subpetiolato saepe profunde trifido omnibus adpresse cano-sul)argyreis 

 secus nervos secundarios plicato-lineatis, foliis caulinis diminutis sessilibus in lacinias 

 breves oblongo-Iineares pinnati- velsubpinnati-partitis, ramis apice umbellatim 5 — 7 floris, 

 pedicellis flore longioribus, sepalis oblongis obtusis muticis dense velutino-hirtis viridi- 

 trilineatis, petalis obovatis pallide roseis, carpellis hirsutis caudaeis4 — 5-pIo longioriintus 

 rufo-ciliata superatis. 



Hab. in rupestribus ad meridiem montis Djebel Khailoun prope Damascum. Floret 

 fine Martii, fructus maturat Aprili. 



5. E. PACHYRHIZUM Coss. et DR. in hb.— Bull. Soc. b.Fr. 18G2. p. 432. — In prov, Cir- 



tensi Algeriae. 



6. E. PAUCIFLORUM Turcz. n. sp. Bull. Mosc. 1858. 1. p. 417. — Chili (Bridges). 



7. E. PRIMULACEUM (Welw. ms.) Lge. — Lange ind. sem. hort. bot. Hauniensis 18<54. 



(Confer supra Er. cicutarium-primulaceum). 



Erodium cicutarium — primulaceum Lge ind. sem. haun. 1855. p. 24. Er. Salzmanni 

 Del. (?). (Walp. Ann. IV. p. 394. n. 8). 



Planta olim mihi dubia, postea quotannis in horto bot. nostro culta constantem sese 

 praebuit, ut vere eam distinctam et ab Erodio cicutario separandam esse puto. 



In peuinsula Iberica nec non in Lusitania. 



Sed forsan eadem species est quae a Delileo nomine K. Salzmanni descripta cst, sal- 



