906 SAXIFEAGACEAE. quintinia. 



axillaribus solitariis nutantibus secundis spicas foliosas foruiautes , pedicellis brevibus 

 bracteolatis, calycis tubo turbinato laevi laciniis triangulari subulatis marginibus parce 

 glandulosis, petalorum unguibus in tubum cylindricum approximatis, stylo b. glaudula 

 epigyna (seu toro) magna apice laciniata vaginato. 

 Detecta iu Patagonia occident. a cel. Lobb. 



13. E. ROSEA Ph. in Liuu. 28. p. 692. 



E. ramulis uovellis pubescentibus , caeterum glaberrima; foliis lanceolatis , acutis 

 appresso-serrulatis, inferius pallidioribus, veuosis ; floribus per racemos breves, pauci- 

 floros, laxos dispositis; dentibus caljoinis subulatis brevibus; petalis lineari-spathulatis j 

 stylo elougato. — Ad radicem vulcani de Osorno dicti legi. 



14. E. RUBRA Pers. — Rcg. in Ind. hort. Petrop. 1857. 



Haec planta mirum in modum variat et glandulis et pilis et magnitudine florum 

 foliorumque ueque non horum forma. Has variationes quamquam a cl. Endlicher et 

 Poeppig in Nov. Gen. etSp.pl. I. 9, optime jam expositas, tamen autores recentiores 

 neglexerunt. Folia enim variant oblongo-spathulata vel obovata vel ovato-lanceolata, 

 adulta 9 lineas ad 3' A, pollices longa atque 8 lineas ad fere 1^/^ pollices lata. Eadem 

 subtus punctis resinosis plus minus elevatis crebris parcisve vel gaudent vel carent. 

 Rami nunc pubescent vel glabrescent, uunc cum calyce glandulis pedicellatis obsiti sunt, 

 uuuc iis carent. Pedunculi nunc uuiflori nuuc pluriflori , flores nunc rubri nunc albi 

 evadunt. Hanc ob causam cl. Poeppig et Endlicher tres varietates constituerunt. 



15. E. RUPESTRIS Ph. in Linn. 28, p. 692. 



E. glaberrima , etiam in ramulis novellis ; foliis parvis , obovato-oblougis , acutis, 

 appresse serratis, in petiolum seusim attenuatis, floribus pauiculatis ; deutibus calycinis 

 subulatis , brevibus ; pedicellis gracilibus elongatis ; petalis lineari-spathulatis ; stylo 

 elongato. — Una cum priore (no. 13. !) legi. — Frutcx hipedalis, folia G lin. 



Addenda et Icones. 



16. E. MACRANTHA Hook. et Arn. (Walp. Anu. II. p. 689, 1.) 



Fl. des serres VI. tab. 632. — "NVedd. fl. And. IL p. 312. — Peruvia. — Revue hort. 

 Paris. 1855. p. 41. tab. 3. — Agardh syst. tab. IX. fig. 2—3. (Sect. pistilli.) 



17. E. MYRTILLOIDBS Linn. f. — Wedd. fl. And. II. p. 208. tab. 71 B. — N. Granata. 



18. E. ORGANENSIS Gardu. /3. foliis angustioribus. — Hook. bot mag. tab. 4274. 



38. QUmTINIA A. DC. (Endl. 4675.) 



(DC. pr. IV. p. 5.) 



Benth. et Hook. gen, pl. I. p. 645. n. 38: 



Species 4, Australiae et N. Zelandiae incolae. 



1. QUINTINIA SIEBERI (DC. pr. IV. p. 5.) — F. MuIIer Pragm. pbyt. XV. p. 126. 



F. lanceolato-obovatis acuminatis obscure repandulis vel iutegerrimis supra con- 

 spicue reticulari-venosis, racemis in pauiculam terminalem collectis, pedicellis flore 

 brevioribus bracteolas subrotuudas acuminatas vel ovatas caducas circiter duplo supe- 

 rantibus, calycis lobis deltoidoo-semiovatis, corolla aliquotios brevioribus , capsula 

 4—5 valvi. — In montibus caeruleis. F. Sieber, C. MuIIer, L. Atkiuson, AV. Wools. 



Flores iis Q. Verdouii majores. Q. serrata (A. Cunn. in Tayl. Anu. nat. Hist. II. 

 p. 356.) , species Novo-Zelandica respecta inflorescentiae ad Q. Verdonii accedit , pro- 

 portione autem partim floralium potius ad Q. Sieberi approxiraat, sed ab ambabus jam 

 foliis angustioribus evidenter repando-deutatis primo visu discrimiuatur, 



2. Q. VERDONII F. Miiller f. XV. p. 125. 



F. lanceolato-obovatis breviter obtuso-acuminatis obscure repandis vel iutegerriuiis 



