922 CRASSULACEAE. sedum. 



panicula laxiflora , laciniis calycinis ovato-lanceolatis, obtusiusculis , reflexis ; petalis 

 ovatis trinerviis, calyce sesquilongioribus; filamentis apicem versus insigniter dilatatis. 

 Radix perennis caet. 



Hab. ad foutes, in locis humidissimis pr. Ajan. Fl. Junio, ft'eqnen8, 



29. S. TRULLIPETALUM Hook. et Tli. n. sp. 1. c, p. 102. — Proceed. Linn. Soc. 1858, 

 Himalaya alpina. 



Addenda et Icones. 



30. S. ANGLICUM. — Ind. sem. Havn. 1857. — Linn. 39. p. 735. 



Suspicor, plantam hoc nomine vulgo designatum collectivam speciem, vai'ias formas 

 vel forsan species distinctas complectantem , sistere. Tales 3 formas tam in statu sil- 

 vestri quam pluribus auni.s in horto bot. nostro cultas observavi, quarum historiam post- 

 haec acouratius proponere in animo est; hoc loco nonnisi brevem descriptionera prae- 

 mittam. 



a. S. (angl.) Baji Lge. (S. minimum non acre fl. albo Raj. Syn. tab. 12. fig. 2., S. 

 anglicum Bab. mau. ed. 3. p. 129.) 



Annua caulibus diff^usis radicantibus , surculis sterilibus nullis , fol. sparsis distanti- 

 bus , ovatis acutiusculis semicylindricis , basi breviter acute calcarato-gibbis , inferior. 

 subreflexis , superior. horizontaliter patentibus ; petalis lanceolatis concavis, carpellis 

 fere petalorum longitudinc, sensim in stylum evidentem acuminatis. — In Gallecia fre- 

 quens locis aridis , in muris, rupibus eto. Semina lecta ad oppid. Pontevedra 25. Ang. 

 1852. Culta sequenti fere mense serius flores (12. Jul. flores nondum explicati). 



b. S. (angl.) pyrenaicum Lge. (S. anglicum Gren. et Godr. fl. Fr. 1. 624. part. ex loco 

 nat.) — Perennis, caulibus florigeris et surculis sterilibus diffusis , fol. lineari-ovalibus 

 oblusis, basi calcarato-gibbis, patentibus, caeterum ut forma prior, sed multo praecocior 

 (12. Jul. jam deflorata et ex parte fructifera). — In Pyrenaeis centralibus usque ad regio- 

 nem subalpinam frequeutem iuveni (v. c. ad Bagneres de Luchon, Jul. 1851.). 



c. S. (angl.) Hndsonianum Lge. (S.anglicum Huds. fl. Angl. [excl. syu. Eaj.], E. Bot. 

 tab. 171.; FI. D. tab. 82., Gren. et Godr. i. c. e descr.) 



Perennis , caulibus florigeris et surculis sterilibus adsceudentibus fol. sparsis ap- 

 proximatis et in surcnlis sterilibus approximatis, subgloboso-ovalibus, obtusissimis, 

 utrinque convexis, basi vix gibbis (nou acute calcaratis) erecto-patulis, supremis erectis ; 

 petalis ovati.s subplanis , brevissime acuminatis , carpella multo superantibus , stylo ob- 

 soleto. Specimiua culta e seminibus ad Naes Norvegiae lectis (C Rosenberg) educata 

 praecedenti c. 14 diebus serius floruerunt (12, Jul, optime florens). 



31. S. BYTHYNICUM Boiss, — Diagn. X. a S. eriocarpo non specifice differre videtur 

 et est probabilissimo hujus forma montana subperennans sub authesi surcnlis sterili- 

 bus dense foliosis donata. — Boiss. diagn. HI. II 2. p. 61, 



32. S. ERIOCARPUM Sibth. var. modestum. — Boiss. diagn. III. II. 5. p. 96. 

 Planta longius hirta. Plores majores albidi petalus minus acuminatis. 



S. modestum Boiss, in Kotschy pl. Cilic. 1853. — Hab, in faucibus Giilek Boghas 

 Cilieiae alt. 3800'. 



Hanc speciem colui e seminibus Kotschyanis et plantam vivam observans hanc a S. 

 eriocarpa Sibth. — S. Orientali Boiss. ut variGtatem ncc spocifice difi^orre nunc puto. 



33. S, FABARIUM Hort. Augl. — Ch. Lem. III. hort. VIII. tab. 271 — Cfr. 1. c. descr. 

 ad nat. vix. 



Secundum F. Funk hab. in rupibus Galliciae, — S. Fabaria! D. J. Koch Syn. ed. 2. 

 p. 284. in montibus altissimis Silesiae. 



34. S. MITE Gil. (1782.) — Aschers. Fl. d. Pr. Brandenburg I. p. 231. 



S. Boloniense Lois. (1810.) — S. sexangulare autor. pl. luter S. acic frequenlissime 

 intermixtuin. 



