Praefatlof XI 



fcriptiocibus perlegat. Gratulari iibi poteft, 

 li poft niultum et ingratum laborem tandem 

 anomaliam a charactere generis indicatam re- 

 perit, aliocjuin femper dubius haelitat, aa 

 plaata vera iit, pro cjua habet. 



^yAt enim hoc impedimentum non niji difrup- 

 tione et 7niiltiplicatione generim removeri potejl ^ et 

 multipllcath genenim fcientlam aeque dijficilem red- 

 dit. " Pofterius certe falfum eft. Genera multa 

 bene determinatafcientiam faciliorem reddunt , 

 panciora -vero at mala et ambigua difiicilem, 

 Botanicus^ confequenter agens tot genera 

 £ftere debet, cjuot partium fructilicationis 

 differentlae fecundum axiomata ejus exigunt. 

 Si hoc vitium eft , non eft vitium botanici 

 fyftematici, fed uaturae quae tot diverfas 

 plantas procreavit. Genera iixe determinata 

 femper virtus primaria et cardo cujuscunque 

 fyftematis botanici putanda fuat. Quodfi bo« 

 tanicus de genere plantae cujusdam certus 

 eft , jam maximas difiicultates fuperavit. 

 Ouis botanicus non faepifiime plantam ali- 

 quam in libris Linnaeanis diu fruftra indaga* 

 vit, ubi non fubtihtas partium fructiiicationis, 

 fed character generis male expreffus :n cul- 

 pa fuit. 



Praecepta et axiomata generalia ad plan- 

 tas proprio genere disjungendas vel conjun- 



gea- 



