DIOSCOKINEAE. (Dioscorea.) 325 



Uturii, glomerati vel fasciculati^ basi bracteati, parvi, i/i- 

 couspicui. — Differunt a Smilacineis proxime aflinibus ovario 

 infero fructu capsuluri, (excepto Taino) et seminis structura. 

 Cuiu Taccaceis ovarii cuni perigonio cohaesione et seininuni 

 structura conveniunt, ab Asarinis structura caulis niagis quaiu 

 cbaracteribus floris et fructus diversa. (Endl. Gen. 158.) 



DIOSCOREA LISS. majore ex par/e. 



Flores dioeci; masculi : Perigoniuui rotatum, infundibulare, 

 campanulatum, urceolatuin vel subglobosum, magis minusve 

 profunde 6-divisuin ; laciniis nunc aequalibus, nunc inqualibus, 

 modo exterioribus, modo interioribus minoribus. Staniina 6, 

 perigonio diversa altitudine, interdum ejus fundo inserta, 

 plerumque distincta, interdum tria (petalina) castrata vel nulla. 

 Antherac biloculares, introrsae, nonnunquam in floribus apertis 

 extrorsae. Kudiinentutn stylinum variuni. Flores feniinei: Pe- 

 rigoniuin superum, 6-divisum; laciniis patentibus vel urceo- 

 lato-conniventibus ; exterioribus interdum majoribus. Stamiua 

 tot quot in Horibus masculis, sed effeta, minuta. Colunina 

 stylina magis minusve porrecta. Stigmata tria, plerumque 

 bifida, sursum complicata et recurvata Ovarium inferum, 

 triangulare, triloculare; ovula duo in quolibct loculo, angulo 

 interno diversa altitudine iminediate suspensa, anatropa. Cap- 

 sula triquctra, trilocularis , pergamena, loculicido-trivalvis; 

 angulis marginantibus secedentibus. Semina in loculis ge- 

 mina, complanata, undique ala membranacea cincta. Albu- 

 inen fissura centrali amplissima bipartibile. Embryo spathu- 

 latus; cotyledon plana, antice ad basim pro receptione plu- 

 niulae semivaginans. Herbae pcrennes vel suffrutices^ ple- 

 rumquc sinistrorsum volubiles ; rhizomate tubcroso, carnoso, 

 interdum maximo. Folia petiolata, sparsa, interdum op- 

 posita, reticulato-digitinervia, integra, rarius digitato-lo- 

 bata vel digitato-secta Flores axillares, spicati vel race- 

 mosi, basi bracteati. — Grisebacb septem distinguit sectio- 

 nes subsequentes: A. stauninibus 6 fertilibus: l)Centrostemon, 

 2) Dematostemon, 3) Ampbistemon, 4) Epistcmon, H. stami- 

 nibus fertilibus: 5) Lycbuostenion, 6) Allactostemon et 7) He- 

 inideinatostemon. 



