podocmlus. ORCHIDACEAE (auct. G. Reichenbach.) 569 



nostemii roslellum semilunare bicuspis efformat (unde generi nomen 

 Selenostylis haud absurdum foret), cujus faciei concaviusculae retinacu- 

 lum (s. glandula) agglutinatur. Hic quoque pollinia caudiculis duabus 

 convolutis retinaculis duobus distinctis divergentibus sunt affixa; stigma 

 in utraque specie sub lamella latet. — ln Apista mea similiter ulraque 

 caudicula relinaculo distincto, sed aliter tamen affixa est, Rostellum 

 enim lis recipiendis apice biemarginatum et gynostemium ad latera 

 staminodiis duobus dentiformibus plus minusve distinclis instructum est. 



1. P. DENSIFLORUS Blume, Rumphia IV. 44. f t. 192. fig. 5. fr tab. 200 B. — Caulibus 

 sarroentaceis; foliis lineari-lanceolatis; floribus terminalibus confertis secundis (raris- 

 sime solitariis); perigonii phyllis interioribus linearibus obtusis, lateralibus exteriori- 

 bus inferne in saccum obtusum connalis; labello oblongo-spathulato, ad basin coarcta- 

 tam obsolete auriculato. — Habitat inter Muscos, Jungermannias aliaque epiphyta in 

 truncis arborum ab hortulano Zippelius in ora Guineae Novae inter meridiem et occi- 

 dentem sita repertus et a Latour in loco depictus. Nisi inflorescentiam vulgo den- 

 satam diversamque florum conformationem respicias, facili negotio cum plantula ista 

 Javanica, quam in Bijdr. Hor. Ned. Ind. p. 296. nomine Apistae tenuis descripsi, con- 

 funditur, quippe cui plane similis est habitu et eo quoque , quod folia siccata ejus 

 torlilia adeoque plantarum acerosarum haud absimilia sunt. Crebra ejus specimina 

 ex Borneo quoque attulit Korthals V. Erud., eaque majori luxuria nec non labelli forma 

 ab illis ex Nova Guinea aliquomodo diversa , ut facile alii speciei ea tribuerem. Utra- 

 que autem species P. microphyllo Lindl. Gen. & sp. Orcb. 234. valde affinis est. 



2. P. SIMILIS Blume 1. c. p. 44. — Species affinis ex Borneo , cui nomen P. similem 

 impositum volumus, eo magis digna est, quam breviter commemoremus, quod ea ad 

 acuratiorem analysin in ultima hujus operis tabula exhibitam usus sum , propterea, 

 quod e speciminibus Guineensibus duo tantum flores dissectioni erant idonei. Utrius- 

 que inter se comparatio, ut supra diximus, majorem illius ostendit luxuriem; haec 

 enim surculos, utplurimum, spithamam , illa vero pedem aut sesquipedem longos 

 prostratos, laxos offert, in quibus folia angusta elongatiora minus quam in altera illa 

 sunt approximata. Ftores terminales, saepius quam in P. densifloro solitarii, aut certe 

 in apice ramulorum lateralium vulgo abbreviatorum simili modo per spicam minus 

 densam dispositi , albidi aut pallide purpurascentes. Magnitudine aut forma phyllorum 

 perigonii nullum cum planta ex Guinea discrimen. Gynostemium quoque plane con- 

 forme. Labellum vero latius ubi explanatur subpanduriforme, supra basin nonnihil 

 interruptam pulviniformem, ima margine calloso crenulatam intus concavum, nervis 5 

 limbum rotundatum erecto-patentem versus evanescentibus, intermedio crassiore, infra 

 marginem nonnihil undulatum limbi tuberculo minuto carnoso terminato, utroque au- 

 tem laterali saepe altius exorto magis obsoleto. Binas massas pollinicas , quas quod- 

 vis loculamentum antherae caudicula convoluta laminiformi fovet , non sicut in P. den- 

 sifloro conglutinatas video, quae tamen res minoris est momenti, quod flores a me 

 investigati in illa specie nondum aperti, in hac vero plane evoluti erant. Massae il- 

 lae clavatae, integerrimae, magnitudine paulo dissimili, extremitate superiori attenuata 

 caudiculae membranaceae lentae lutescenti pellucidae juxta medium intus agglulinatae, 

 substantia pulposo - ceracea. Capsulae tres lineas longae, ellipsoideo - elongatae vel 

 turbinato-elongatae , rectae, vertice nonnihil obliquae, sub perigonio emarcido - persi- 

 stente coarctatae, basi in stipitem brevem attenuatae, glabrae, costis sex obtuse pro- 

 minentibus, longitudine juxta costas tribus phyllis perigonii exterioribus oppositas, in- 

 tus filamentosas flssuris 6 fenestratim dehiscentes. Massara filamentosam, quae co- 

 stae valvas capsulae subcoriaceas utraque extremitate conjungentes, de quibus diximus, 

 facie interna obteguntur, investigatio microscopica ostendit esse flstulas pollinaceas 

 creberrimas elongaias simplices. — Spermophora medio valvis bifida , ad margines 

 divergentes seminibus conglobatis crebris fusiformibus rectis vel aliquantum curvis 

 obsessa. Integumentum alterum amplum, merabranaceum, subdiaphanum, tenuissime 

 111. 72 



