THALIA. 



CANNACEAE. 29 



fertilium nunierum proplerque raiiones sexuales in systemate ab iilis longe ei sepa- 

 randae erant. Illuslr. R. Drown (Flinder's voyage p. 575 ; verm. Schr, I, p. 97; prod. 

 Fl. Nov. Holl. p. 307; verm. Schr. III., p. 163) Cannam L. , Marantam L. , Thaliam 

 L. , Phrynium Willd. et Myrosma L. fll. (genus posimodum remotum) , quae ah aliis 

 Scitaminearum generihus anthera uniloculari dilTerunt, sigregavit et Cannearum ^ive 

 Marantearum familiam constituit, Equidem virum cl. C. Koch (Berliner allgemeine 

 Gartenzeilung 1857, p. 141) sequens hanc familiam aut poiius subfamiliam finibus an- 

 gustioribus accuratius includara , Canna , germine triloculari , polyspermo el stylo 

 recto, acuminato remota. Marantaceis ita circumscriptis genus Calatheae quoque a 

 cei. G. F. W. Meyer (primitiae Fl. Essequeb. 1818) constitutum , recle adnuuipratur. 

 Cl. Sonder (neuc allgem. deutsche Gartenzeitung von E, Ollo, Hamburg 18J9, tom, 

 V, p. 225) Stromanthem addidit , genus quod a Th^ia L. nihilo differl el sicut Goep- 

 pertia IS. ab E. et Peronia De Cand. abdicandum est. Quod ad numerum et disposi- 

 tionem partium floris attinet cl. Lestihoudois (Mem. de la Soc. des Sciences. de TAgri- 

 cult. et des Arts de Lille 1823 et 1824; Annal. des Sciences nat. l!-29 p. 123) primus 

 erat, qui florem in tota Scilaminearum familia ad eundem typum ac in aliis Moao- 

 cotyleis constructum esse demonstravit. Deinde eum sequens ill. Nees ah Esenbcck 

 de Maranta arundinacea ei Thalia dealbata in Linnaea (1831, t. YI. p. 303) praoclare 

 disputavit. E Marantacearum familia , stricliori sensu circumscripla , Linnaeus duas 

 sohim species, Marantam arundinaceam et Thaliam geniculatam cog^novit. Warnnta 

 Galanga L. Alpiniae species est. In diagnosi Thaliae Linnaeus fructum secunduni 

 Plumierum drupam nucleo biloculari praeditam esse contendit , qui error sine dubio 

 originem inde traxit, quod in sectione transversali embryonis , hippocrepidis inslar 

 curvati. cavitas duplex apparet. Conira cl. Roscoe (Monandrian planls of the Order 

 Scitamineae, Liverpool 1828) errorem eo ortum esse contendit, quod Plumicrus, 

 seclione transversali duorum juxiapositorura florum facta, unum tantummodo germen 

 loculis duobus animadverlere sibi videhatur. 



Calyx trisepalus. Corolla brevissime lubulosa, laciniis e.xterioribu.>: 

 tribus subaequalibus, interiorum duabus- anterioribus basi anpusiatis, 

 lertia maxima labellum aut nectarium auctorum referente. SUiiiiinodia 

 bina, alterum cum labello connatum, alterum cucullatum. Fikuiiiniiim 

 petaloideum, bilobum, lobo altero subfilamentiformi, antherifero. Gennc.n 

 inferum, triloculare, loculis duobus poslei ioribns dissepimentorunri 

 crassissimorum (receptaculi N. ab E.) pressione evanescentibus, tertio 

 fertili. Ovulum solilarium, annatropum. 



. Maranta differt staminodio cucullato , biloho, germineque uniloculari; Phrynium contra 

 ct Calaihea germinis loculis . iribus fertilibus. — Ilerbae perennes, subacaules seu 

 caulescentes, rhizomate saepissime tuberoso. Pelioli vaginantes, a latere compressi, 

 ad apicem tumidiusculi. Foliorum lamina oblonga. subobliqua, oblique cuspidala. 

 Inflorescentia thyrsum distichum, secundum vel spicam bracteis bifariam dispositis, 

 simplicem vel compo.sitam proferens. Bracteae ramulum brevissimum aut longiorem, 

 bi-aut filuriflorum involucrantes aut fuicranles , virides vel coloratae. Bracteolae 

 pellucidae. Flores breviter pedicellati vel subsessiles. Sepala 3, nonnunquam colo- 

 rala. Styli pars suprema cum stigmate subtrilobo perforato- concavo aut crateriformi 

 sub anthesi a staminodio cucuHato involuta, postea labello apposila. Germen tri- 

 loculare . sed mox pseudo - uniloculare , raonospermum , loculis duohus axin versus 

 sitis inanibus , demum evanescentibus , postice dissepimenlis iribus incrassatis , cor- 

 pus trigonum crassum ovulum versus coDcavum et persisiens formaniibus impletum. 



Sect. I. THYfiSO CONFERTO. 



1. Bractcis viridibus , imbricalis , ramulis abbrevialis sub- 8 floris. 

 1. THALIA SETOSA C. Koch Berl. allgem. Gartenz. 1857, p. 258; Phrijnium selosum 

 Rosc. Mon. plants 14, t. 107; Maranla setosa A. Dietr. spec. plant. tom. I, p. 23. 



