NEUMANNIA. 



BROMELIACEAE. 93 



ut scapus, lanngine floccoso detersibili vestita, subtus glabra ; spica 

 septemfaria, scapum longitudine aequans; bracteae virescenti-brunneae, 

 apice lanceolato, patulo, viridi; petala basi nuda. 



Stapus inferne foliis lanceolatis et rellexis . superne foliis bracteiformibus , ereclis, 

 adpressis plane vestitus ; folia inferiora paene tripedalia , ad basin attenuata , am- 

 plectentia , medio Vk—'l poll. lata ; bracteae oblongo - lanceolatae , supra basin 7—9 

 lin. latae, pollicem et dimidium longae. Flores bipollicares , flavescentes ; calyx 

 triqueter . albescens , apice virescens , sepalis lanceolaio - obloqgis , poU. longis; 

 petaia linearia , sed ad partem supremam laminam referentem latiora; staraina 6 

 aequilonga , filamentis filiformibus , a petalis lon^itudino parte sexta superata; germen 

 pyramidale, sensim in stylum trigonum petala snperans attenuata , 5 lin. longum, 

 basi 2V2 lin- laium ; capitulum stigmalum pentacyclum ; ovula sub&essilia, apice 

 appendice filiformi paene duplo longiore , curvaiulo instructa. — Ex horto Herren- 

 husiano sub nomine Puyae sulphureae accepimus , quo sub nomine species duae 

 inter se diversae distribulae esse videntur , quarum altera a cl. Hookero in diario 

 anglico ,,botanical magazine" ad tab. 4696 sub hoc nomine descripta et depicta est, 

 altera Neumanniam ochroleucam nostra sistit. Hookeriana quoque nullo modo ad 

 Puyam , sed ad Neumanniam referenda et sequenti modo distinguenda esl: 



3. NEUMANNIA SULPHUREA C. Koch {Puya suip/iwrea Hook. , Phlomostachys sulphurea 

 Beer). 



Folia a medio ad basin et apicem attenuata, integerrima, glaber- 

 rima; spica septemfaria(?), scapum subaequilongum nudum terminans; 

 bracteae virescenti-brunneae , apice lanceolato, patulo, viridi; petala 

 basi squamigera. 



N. ochroleuca et sulphurea conveniunt et a reliquis speciebus faciilime dislinguuntur 

 foliis basi atlenuatis quidera , sed nequaquam petiolo margioe ciliato - spinescente 

 et canaliculato praeditis. — Conf. infra Puyam sulphuream Hook. — De ceieris Neu- 

 manniae speciebus, qualenus materies in horto botauico nostro suppedilatur, sequen- 

 tes enumerandae sunt: 



4. NEUMANNIA MAIDIFOLIA C. Koch {Pitcairnia maidifolia Pl. et Lindl. fl. des serr. 

 IX. p. 151. Puya maidifolia Pl. et Lindl. in fl. de serr. IX. tab. 915, Phlomostachys 

 densiflora Beer Bromel. 46). 



Folia medio lata, elongata, disticha, glaberrima; spica quinquefaria, 

 scapuin breviorem, nuduin terminans; bracteae brunneo-rubrae, apice 

 ereclo; petala basi squamigera. 



5. NEUMANNIA IMBRICATA Brongn. in ann. d. sc. nat. 2. ser. XV. p. 369 (Pitcairnia 

 imbricata Brongn. in hort., Phlomostachys imbricata Beer Bromel. 47). 



Folia elongata, margine ciliato-spinescente, glaberrima; spica quin- 

 quefaria, scapum nudum aequilongum aut longiorem terminans; bracteae 

 virescentes; petaJa basi nuda. — Foliis margine ciliato-spinescenlibus, 

 sed non in petiolum canaliculatum attenuatis et bracteis virescentibus 

 haud aegre a speciebus affinibus discernenda est. Praeterea rehquis 

 mullo minor. 



Quodad ceterasspecies , quas cl. Beer ad Phlomostachyn attulit , perlinet, de Phlomost. 

 Altensteinii jam dixi. In diario ..Jardin fleuriste" a cl. Lcmaireo edito supra allato 

 loco hujus sjieciei varietas altior memoratur , quae in dinrio ,,Flore des serres 

 Tom. III. lab. 253 et 254" nomine Puyae Aliensieinii p. giganteae descripta et de- 

 picta , et a cl. Alb. Dielrich nomine Puyae miicroslachyae separata est. Eadera a cl. 

 Lemaireo denique nomen Lamproconi gigantei accepit. — Pitcairnia densiflora Brongn. 

 (Lem. hortic. univ. VI. p. 228 c. ic), quam cl. Beer male cum N. imbricata Brongn. 

 conjunxit, propius accedit ad P. Altensteinii , differl tamen bracteis viridibus et 

 floribus auranliacis , quam ob rem in hortis etiam nomine Puyae s. Pilcairniae auran- 

 tiacae colitur. — Phlomostachys giganiea Beer (Brom. p. 47) , Neumannia gigantea 

 Brongn. hort. Paris., mihi plane ignota. E descriptioQe difl^ert a reliquis speciebus 



