FRITILLARIA. 



LILIACEAE. 105 



sunt. Hic autor praeterea suae F. pyrenaicae (F. nervosae Willd.) antea in opere suo 

 „observations botaniques" a. 1838 edito nomen Clusianum F. aquitanicae trrbuit, quod 

 nomen servanduni esset. nisi Clusius ante Linnaeum et nostrum morem plantarum appel- 

 landarum vixisset. — Omnino sepala F. racemosae Sm. apice reflexa neutiquam sunt, 

 sed reliqua verba Clusii et. diagnosis Linnaeana cum hac specie magis congruunt, 

 quam cum F. nervosa Willd. (pyrenaica Sm.). Multos annos in horto Berolinensi 

 magna cum diligenlia plantae bulbosae coluntur , quae tum ex aliis bortis tum e 

 patriis regionibus acquisitae erant. In hac coUectione etiam species Fritillariae 

 colitur , quae proxima quidem F. racemosae Sm. . sed scapo 1—5 floro et sepalis 

 apice reflexis diversa. Hujus capsula praeterea columnaris et subito ad basin attenuata, 

 quae in F. racemosa Sra. ab apice lato ad basin sensim angustior. Accedit, quod 

 canaliculi marginum vaivarum in capsulas F. racemosae Sm. iatiores sunt, quara in 

 nostra planta. Comparata igitur Clusiana descriptione F. pyrenaeae , quin planta 

 'horti botanici eadem sit ac vera F. pyrenaica L, , non amplius dubito. Atlamen 

 accuratiore cognitione forte probatur hanc Fr. pyrenaicam tantum varietatem F. ra- 

 cemosae Sm. esse, quo posito ulterius nomen delendura et F. pyrenaicae restituendura 

 esset. Nunc tamen et dum haec manifestius probetur, internosco species diversas 

 F. pyrenaicam L, et F. racemosam Sm. 



la. FRITILLARIA PYRENAICA L. — Caulis 1— 5 florus ; folia supreraa erecta , flores 

 longitudine superantia; sepala lessellata, ochraceo - brunnea , apice leviter reflexa ; 

 capsuia columnaris , subito attenuata. 



Ib. FRITILLARIA RACEMOSA Sm. 



Caulis pluriflorus ; folia superiora erecta, flores longitudine superantia; 

 sepala tessellata ochraceo-bi^unnea, apice erecta; capsula obconica, ab 

 apice ad basin attenuata. 



2. FRITILLARIA PRAECOX Hort. 



Fritillaria alba Hort. Eystett. Ord. III. tab. 8. f. 3. 



Glaucescens; caulis plurifolius; folia oblongo - linearia, elongata; 

 flores 1 — 3, albi, sepalis 5 nerviis, etessellatis; stylus longitudine 

 germinis, quocum dimidium perianthium longitudine aequat; capsula 

 breviter oblonga. 



Planta adhuc varieiatibus F. Meleagridis L. adnumerata , sed in horto Berolinensi 

 per multos annos culta rautationi non succubuit. Haud aegre a specie, quam supra 

 memoravi, distinguenda foliis 6—8 (nec 4— 5) glaucescentibus , latioribus , floribus 

 plerumque 2 et 3 majoribus , semper albis, unicoloribus , et stylo germen aequante, 

 nec lorigiore. — Caulis 1— IV2 pedaiis, glaucescens, apice recurvus ; folia pruinosa, 

 giaucescentia , punctis albis subiilibus adspersa , erecta,, omnia alterna, semipedalia, 

 '/2 poll. medio lata , suprema flores longitudine paene duplo superantia ; flores solitarii 

 aub2— 3 umbeliali , penduli ; sepala oblonga , dorso et ad basin extus angulato- 

 carinata, inter se aequalia , sed interiora paululum laliora, poll. longa , 5 lin. lata, 

 nervis 5 aut 7 flavescentibus et longitudinalibus percursa ; fllamenia basi appendice 

 lata instructa, angusie lanceolata , anlheris oblongis et flavis sesquilongiora ; germen 

 columnare, lcres , vix trigonum. Stylus trifidus , puberulus , mox deciduus , antheras 

 paululum superans, 



3. FRITILLARIA LUTEA Bieb. fl. laur. cauc. L 269. III. 263. — Colore florum variat, 

 ideoque interdum varieias flore magis brunneo cum proxima Fr. latifolia Willd. 

 commutata est. In horto Berolificnsi plures varietates colunlur , quae omnes congruunt 

 glaucedine foliorum , sed discrepant sepalis sordide luteis , sordide aurantiacis et 

 dilute brunneis, tessellis spadiceis hrunneisque instructis. Icon plantae in diario 

 botanico (botanical magazine) tab. 1207. a cl. Gawler Fr. lalifoliae var. a. majoris no- 

 mine depictae huc aeque pertinet ac icon tah. 1538. (latifolia p. lutea) et Fr. latifolia 

 Red. Lil. tab. 51. Ipsa lcon tab. 853. (sed non descriplio) , quia folia glauca exponil, 

 potius ad Fr. luteam referenda est, quam ad veram Fr. latifoliam , quae foliis laete 



VL 14 



