m ASPHODELACEAE. 



ALLIUM. 



desertorum nominatam describii quae ex antheris quae subiilatae tlicuniur ei coroila 

 albo- fuscescenti a planta hic descripta diversa esse videtur. 



11. ALLIUM SCABRISCAPUM Boiss. in Kotschy pl. Pers. bor. 1847. (Sect. Bhizirideum). 



— Boissier diagn. I. c. p. 31. 



A. bulbis' oblongis rbizomate tenui horizontali brevissimo conjunctis 

 tunicis crassis fibrosis elongatim areolatis densissime obsilis inferne 

 fibras tenuiter cylindricas longas numerosas edentibus, scapo erecto 

 tereti striato crassiusculo inferne tanlum breviter folioso superne secus 

 strias regulariter papillari-scabrido, foliis in fasciculos steriles tunica 

 communi inclusos dispositis et secus scapi partem inferiorem sitis, vagina 

 albida lubulosa virescenti-nervosa, limbo plano crassiusculo glaucescenli 

 brevi margine serrulato-papillari lineari apice bjeviter anguslato acutiu- 

 sculo inferne usque ad vaginam longe attenuato, umbeliae multiflorae 

 capsuliferae globosae pedunculis aequalibus flore subtriplo brevioribus, 

 spalha tenera membranacea albida obscure nervosa umbella dimidio 

 breviori in 3—4 phylla obtusa demum deflexa lacero-partita, perigonii 

 albi campanulati phyllis vix coalitis oblongis obtusis nervo medio pallide 

 virenti percursis, filamentis a basi dilatata ad apicem usque sensim 

 attenuatis perigonium subaequantibus, antheris fusco-luteis. 



Hab. in saxosis montis Elbrus Persiae borealis prope pagum Passgala Kotschy I. c. 

 Nr. 262. — Pedale vel sesquipedale. Folia 5—6 poilices longa circ. 3 lineas lata 

 inferne valde attenuata. Umbella diametro circiter pollicaris, flores raagnitudinis et 

 coloris eorum A. Cepae. Ob rhizoma vix manifestura inter Rhizirideum et Scorodon 

 medium est. Radicis indole et toto habitu afflne A. Tatarico foliis anguste linearibus 

 scapoque laevibus. perigonii paulo majoris phyllis acutissimis distinclo. Foliorum 

 limbus inferne in petiolum angustatus quamdam affinitatem cum A. Victoriali quoque 

 demonstrat. 



12. ALLIUM MACRORRHIZUM Boiss. in Kolschy pl. Pers. bor. 1846. (Sect. Rhiziridium). 



— Boissier diagn. nov. XIII. p. 32. 



A. bulbo subrhizomatoso tunicis fuscis coriaceis secus basin scaporum 

 in lacinias laceras longe productis dense vestilo longo crasso, parte in- 

 feriori fibras numerosas Jongas tenues cylindricas edenti, culmis tere- 

 tibus striatis ad medium usque foliatis, foliis linearibus rigidulis laevfbus 

 glabris scapum subaequantibus infra canaliculatis supra planis, umbella 

 globosa capsulifera pedunculis aequalibns flore subduplo longioribus, 

 spathae valvis binis ovatis albis membranaceis umbella dimidio hrevio- 

 ribus cito laceris evanidisque, perigonii rosei phyllis oblongo-linearibus 

 obtusiusculis basi inter se coaUtis nervo saturatiori percursis, filamentis 

 basi breviter coalitis dilatatis dein attenuatis superne subulatis rubellis 

 perigonio sesquilongioribus edentulis, antheris rubellis. 



Hab. in regionibus excelsioribus montis Demawend Persfae borealis Kotschy Nr. 610. 

 Fl. Ang. — Radix 3—4 pollices longa pollicem diamelro lata. Culmi 12—15 pollices 

 longi , folia superne sesquilineiim tfita. Umbellae et flores similes eis A. slricti quod 

 a noslra specie difl^ert tunicis radicis lenuioris reticulato - flbrosis fllametitis iribus 

 basi utrinque unidentalis . foliis angustioribus. Afflne quoquc A. ochroleuco tunicis 

 apice truncatis coloreque floris divcrso. 



Obs. A. vulcanicum Boiss. in Koischy Pl. Pers. bor, exs. Nr. 49. ulieriori examini 

 subjectum est tanlum forma floribus majoribus A. rubelli MB. 

 IS. ALLIUM FRIGIDUM Boiss. et Heldr. (Sect. Codonoprasum). — Boissier. 



A. bulbo ovato tunicis externis membranaceis nigris secus scapi partem 

 inferiorem plus minus productis internisque albis pellucidis vestito, scapo 

 tenui humili ad medium usque 2—3 foliis instructo sicco striato, foljo- 

 rum vaginis striatis, limbo subulato semicyhndrico rigidiusoulo flexuoso 



