AMPIIOCHAKTA. 



GRAMINEAE. 961 



celcris removpinla!) congTiiit, sed dilTerl npeiie involucris et spiculis. — Ab ill. 

 Nees ad genus Gymnothrix a Steudel ad Pennisetuni rclatum ab utioque aperle 

 dilTeri. 



1. AMPHOCHAKTA EXALTATA And. i. c. 



Culnio rigido ereclo elnto, foliis convolulo-filiformibns; spicis axil- 

 laribus stricUs rigidis; spiculis liinceolato-acutis, albido-viridibus. 



Gymnothrix panpera Nees Mss. 

 Pcnnisetum pnuperum Steud. Sjn. H. 102. 

 Hab. inter lapidts vulcanicos locis edilioribus ins. Albemnrle (Ipse). Caespiies 

 magnos et elevatos format, caet. 



782. PE]VICIt.t.AIlIA Swartz. 



(Knlb. ex I. 1. p. 165. et I. 2. p. 120.) 

 Penicillariae speci-es novae auctore A. Draun, ind. sem. h. Derol. 1855. 



Hlustrissimus comes Schlieffen a Schlieffenslein ex itinere Africano redu.x Julio 

 anni 1854 grana frumenti cujusdam in regno Cordofano sub noinine „l)ogghe" 

 {„Doche" sec. Ehrenb.) cuiti henigne mihi communicavit, e quibus aulunino ejusdem 

 anni in horlo botanico satis et plonlulis novellis pcr biemein in caldario servalis 

 aeslate inscqnenle sub diu plantae speciosae , lalifoline prodierunt habilu cum Perii- 

 cillaria spicata. anii(|uitus in bortis culla , convenientes , sed, id quod accuratius 

 €xamen probavil, non soium ab omnihus Penicillariis hucusque cognitis. sed eliani 

 inlcr se quoad speciem aut varietatem sallem distinctae. 



Peniciilariae genus a VViiJdfnowio a. 1809 conditum, in Stoudelii opere novissimo 

 ilerum Penniseto snbjunclum €st, a quo antherarura loculis apice penicillaiis et stylis 

 connatis satis differt. Aequc ac alia plantaruin cerealium genera species et varieia- 

 tes numerosas, Imud facile dislinguend-as amplcctitur, quarum plures jom veteribus 

 cognilae auclorum receniioriim confusione niaxiina intricalae sunt, id quod cl. 

 Scbiecbtendal in Linnaeae volumine XXV. (1852) p. 510. exposuit. Siiecies nonnullas 

 novas cl. Figari et Ue Notaris in ^Agrostographiae aegyjiiiacae fragmentis (1853) ex- 

 posiieriint, nliae incdiiae. nec non varietntes complnrcs novae e Nubia. Sciiegainbia 

 €t regno Mossambiccnsi in herbario reg. Berolinensi asservantur. 



1. PENNICILlaRIA CORDOFANA A. Braun et Douche 1. c. 



Foliis nudis ; spica ohlongo-cylindracea ; involucris brevissime peduncuhitis, dense 

 sursum imbricalis demum palcntissiinis, plerumque unispiculatis . sclis spiculas sub- 

 acqunnlii)us vel paulo superaniibus, una reliquis longiore spiciiiam longins superanic 

 interioribus laxe plurnosis; spiculis oblongis . billoris (rarissime unilloris) ; glumis 

 spatliaceis (prima et secundn) minimis, longitudine subaei|un!ibus, hyalinis , enerviis, 

 subdcnticulaiis; gluma tertia spiculn '/«—'/4 breviore , oblonga, oblusa, cvidenter mu- 

 cronaia. 3— 5-nervi , gliimellam longiorem et llorem masciiluin amplectcntc ; gluina 

 qiiarta brcviter sultulato-acuminnta, 5 — 6-ni'rvi, i^ope mnrginem lenui.ssimc ct bre- 

 vissime piloso-cilinia , gliimellaip paulo breviorem nudam et llorem hermaphroditum 

 am[ilcciente. Culinus 4' circiier allus, nodis subbarbatis. Foliorura vngina iamina- 

 que nuda ; larainn uirinque scnbra 8—10 lata, caet. 



In regno Cordofano colitur sub nomine ,,Uogghe". 



Huic formne sequentes proxime acceiiunl, quas omncs, praesertim glumnrum forma 

 iongiiudinc relativa et nervniura aliisqiie nolis distinguendas, ad inlerim nominibus 

 propriis specierum loco propono. quamvis ad typos spccilicos pauciores demuni re- 

 vocandas essc persuasum ruihi est. 



VI. 121 



