quœ dùm plantis tantummodô defignandis ac nomînandis incubuit, 

 earaderes folos excerpfit ad hanc defignationem neceflarios cse- 

 teris omiffis , & tune in generum fpecierumque determinatione 

 atque nomine fsepiùs anceps ac fibi non fnnilis, apud vulgum 

 vifa fuit fcientia nierse nomenclationis, non menti fed mémorise 

 exercendae praeprimis idonea. Cum autem fmcerus naturse con- 

 templator, ipfam in plantis explorans , teneatur integram earum 

 organifationem fcrutari ac evolvere , omnes ideô profequitur 

 caractères , & negledâ methodo pauciores memorante , eam 

 tantùm inquirit quae nullos omittens & mutuas omnium depre^ 

 hendens affinitates , abfolutam plantarum cognitionem fuppeditat. 



Hœc dudùm quéefita ordinatio ^, inter omnes longé prêecipua, Methodus 

 fola verè uniformis ac fimplex , affinitatum legibus conftanter nacuralis. 

 obtemperans, eft methodus dida naturalis quse omnigenas conne£lit 

 plantas vinculo indivifo , & gradatim à fimplici ad compofitam , 

 à minimâ ad maximam continuatâ ferie procedit, quafi fimilis 

 catenae cujus annuli totidem fpecies fpecierumve fafciculos re- 

 prœfentant , aut compar mappse geographicœ ^ in quâ fpecies 

 pagorum inftar diftribuuntur per territoria & provincias & régna. 

 Ex unâ parte quemlibet annulum cum duobus tantùm vicinio- 

 ribus cohaerentem admit rens plantarum circumfcribit affinitates ^ 

 ex altéra eafdem amplificat & fingulas fpecies aut genericas 

 clafîîcafve ordinationes pluribus ambientibus sequaliter conter- 

 minas exhibet. Utcunque fe res habeat, genuinae plantarum con- 

 nexionis & prœftantiffimas hujus methodi exiftentiam ac digni-> 



* ClalTes que magls naturales , eô casteiis paribus praeftantiores funt... 

 Summorum Botanicorum hodiernus labor^n his fudat & defudare decer. 

 Methodus naturalis liinc ulcimus finis Botanices eft & erit. Linn. Phil, 

 Bot. n. zc6. Primum & ultimum in Botanice quxfitum eft methodus 

 naturalis. Haec adeo à Botanicis minus doftis vili habita j à fapien- 

 tioribus verô tanti femper xftimata , licet dctcûa nondùm . . . Diii 8c 

 ego circà eam inveniendam Lboravi , benc mulca qua: adderem ob- 

 tinui, perficere non potui , continuaturus diim vixero. Linn, Clajf, 

 pag. 48 j. 



^ Natura non facic faltus. Plantz omnes utrinque afiînitatem mon- 

 ftrant , uci Territorium in Mappâ gcographicâ. Linn. Phil. n. 77. 



Clj 



