Iv 



matibus quibus ea methodus prseftat', in quantùra à diflidentiis ma- 

 nifeftis prorsùs aliéna , veras generum affinitates plerumque non 

 invertit. Sed ipfius ordinum dicotyledonum difpofitio , quœ pri- 

 marios à corollâ monopetalà aut polypetalâ aut nullà , fecunda- 

 rios à ftaminuin infertione carafteres defumit , ideb forfan à 

 naturali defl«;61it ferie , efîentiali figno prjeficiens aliud tantùm 

 générale, & dimovens infertiones generatim affines, eas nempè 

 quae ex eodem pun6to médiate aut immédiate , abfolutè aut fim- 

 pliciter prodeunt. Si prior reftitueretur ternaria Dicotyledonum 

 divifio ex partium infertione deprompta , recenfitis pofthàc in 

 triplici uniufcujufque clafle vicifsim plantis apetalis, monopetalis 

 & polypetalis, ese tune trifariàm fciflœ pluriès mutub intermif- 

 cerentur inverfo claflium ordine , accederentque Campanulaceis 

 Oragrae, Caryophylleis Amaranthi &c. ut in diftributioneTriano- 

 nenfi. Hœc quadantenùs prsevaleret ordinatio utpotè quée, mul- 

 tiplicatis pariter ciaffibus & fervatâ fimul lege naturali , figna pri- 

 maria conftantiùs fecundariis anteponeret. Non tamen indè 

 confequeretur utilis memoratarum exceptionum amandatio nec 

 perfedUor conftruftio claflium quae in hâc aut illâ femper eaedem, 

 diverse tantùm ordinarentur. Mediocris igitur percipienda eft 

 utilitas ex mutatâ earum ferie quse prœtereà plurimis acceptas 

 Botanicis divifiones Tournefortianas ex corollâ primarib de- 

 promptas difturbaret. 



Quéecunque maneat earumdem claffium difpofitio, plures in orciinumîn 

 quâlibet congregantur ordines communi caraftere clafTico effen- clafiibus & 



■ ,. I- 1 ... • 1- 1 Beiierum in 



tiali aiitgenerali cohéerentes ; plura etiam m quovis ordine dantur oraimbus 

 gênera fignis inferioribus connexa, fecundariis aut tertiariis & difpoiîtio. 

 fubindè non fblitarib fed colleffim exhibitis ac conjunftione va- 

 lentioribus. Hinc ordinum definitiones inferuntur prolixœ aut 

 contra£liores , pro fignorum coordinatis generibus communium 

 numéro. Qub prolixiores autem habentur , eb difficilior eft or- 

 dinum faciliorque generum cita perceptio , & vice versa ; dùm 

 enim plures in ordine communes congerunrur caraderes , pau- 

 ciores ideb in generibus fiiperfunt commemorandi tantùm diffi- 

 miles & iifdem diftinguendis idonei. Inftitutis etiam intrà fingulos 

 ordines feftionibus gênera affinia compleclcntibus, certior con- 

 fequitur generum intima diftributio déterminante proprio cujaf- 



d iv 



