(qui hic conditionem accepit instituendi horti medici, de quo proximis forte latius) salutem dicam 
Raptim Lugduni Batavorum postridie Idus Augusti calculo novo 1591 
tui si quis alius studiosisf. J. ab Hoghelande. 
Delphinium meum varium non alios mihi quoque dedit flores quam ceruleos: verum ex se 
mine delphinit albi flore simplici plures rursus nactus sum plantas flore pleno atque ctiam paucula 
semina. Tuum porro delphinium purpureum, simplices duntaxat dedit flores. 
Est aliud, quod hic subjungere omnino necessum visum fuit. Est Harlemensis quidam, nomine 
Thomas Adriani, mercator coriarius, ætate juvenis qui (nescio a quo) superiore anno ad me misfus 
horti mei videndi causa, sæpius me deinde adiüt, quem hactenus virum bonum habui, atque etiamnum 
habiturus fuisfem, nisi et ego illum cum nunc postremum ante dies plus minus decem mihi ad- 
esfet, plus satis impudentem expertus esfem, atque insuper nunc die dominico proximo a pharma- 
copola Clutio qui tum ad me venerat admonitus fuisfem caverem mihi ab homine, solere illum. 
post simulatam aliquamdiu benevolentiam tandem fallere. quod quävis mihi nondum ab ipso con- 
tigerit quod equidem sciam, hoc tamen expertus sum, esfe illum calüniatorem, quod et Clutio 
causa fuit ut modeste familiaritati illius renunciaret, quod etiam ego facturus sum. nam ille et Clu- 
tium apud me calüniari studuit, non dubito quin vicisfem me apud Clutium. Hunc cum ad Franco- 
furdienses nundinas profecturum intellexissem, visum fuit te horum admonere, ne hæc nescivis{e 
tibi fraudi esfe posfet. Tu igitur tantum homini credes quantum in rem tuam esfe videbis. Si quid 
tibi meo nomine renunciaverit, falsum scias. Ego enim ne salutem qdem tibi a me per illum dici 
jusfi. Vale amicisf. Clusi. 
Flores utriusque Helleborines proximis si deus vitam concesferit dabimus. 
Addidi bulbulum Ornithogali lutei, quem solum invenire potui. Involutum charta recondidi 
inter muscum Helleborines illa species quæ duplicem habet radicem, raro integro erui potest tum 
ob radicum tencritudinem, tum quod illæ alte admodum sese demittant, hinc unicam duntaxat hic 
habes integram, altera suum adjunctum habet frustum, reliquarum duarum inferior radix iveniri 
non potuit. Satyria gariophyllata, quod mihi exciderat, nulla prorsus invenimus, mittam proxime 
Thalictri albo flore radices non mitto, sed pro ïüs semina, quotquot quidem planta habuit, sed 
tamen fere sationi inutilia. 
Jay ad joinct en ceste mesme boite ung petit de bulbes po le S' Michiel Michielss que je 
ne doubte poinct vienera parler a vous. Je les luy pensois envoyer avecq son facteur d’ichy, mais 
il sest par trop haste, et ce sans en avoir rien sceu. Dont je vous prie, luy venant chez vous 
que les luy vueillez livrer, et si paravanture il ne venait poinct aux foires, q les luy vueilles avecq 
commodite envoyer a Couloigne cest seuleinent pour commencer, car il en at riens comme je 
pense. 
D. Carolo Clusio suo. 1591 Joa. ab Hogheläde 
Leyden le 14 Aoust nouveau aux mieñes des 27 Juin et 12 Juillet. 
Receu a Francfort le 4 septembre vieil Respondu le 21. 
No. 90. Ex Cod. Vulc. 107. Bibliotheek der Rijks-Universiteit te Leiden. 
S. P. Jam ferme mensis.est. Clarisf: D. Clusi, quod una cum tuis litteris reddita fuit a te 
mibi pyxis, in qua plurimarum rarisf: plantarum semina ficus indica, Leontopetali et Cyclamini 
bulbi, pro quibus omnibus nunc quidem maximas tibi ago gratias, in votis habens etiam aliquando 
referre, quod profecto etiam nunc pro parte saltem meis in te officis studeo, quæ tamen non 
adeo prospere succedunt atque optarim, dum multo segnius in hoc tuo negotio a magistratu nostri 
proceditur quam res tuæ ferant: sive ob multiplices illius occupationes publicas, sive ob negligen- 
tiam in privatis ac minoribus hujusmodi, nam de illa nuper conquerebatur etiam D. Huernius apud 
Clutium cum denuo huc venisfet negotii sui causa: quicquid it sit quod moram huic negotio ad- 
ferat, illorum certe diligentia meæ non respondet. Ut autem actorum meorum rationem habeas, 
hæc breviter accipe. Postquam D. Secretarium, post suum Amsterodamo reditum, quo profectus 
erat cum tuæ mihi redderêtur domi suæ ter quaterne requisitum convenire non licuisfet, consilium 
cepi præstolari egresfum ejus e domo civica itaque egredientem adii atque tuo nône salutavi. 
Rogatus porro num quid ad te vellet? dixit, salutem: Num quid aliud? nihil. Cum vero ego 
subjecissem quæ oportuna videbantur, urgeremque ad te literas, vel magistratus vel Curatorü Aca- 
demiæ nomine, tandem, Nihil, inquit, quod ad Clusium scribam habeo, neque mihi Magist: nego- 
tium dedit ut scriberem. Cumque ego Den instarem, da mihi, ingenit corum quæ scribi 
248) 
