Tronchet, Cath: Medicæ Franciæ Reg. a secretis, unquam pro meis agnovi, neque me consentiente 
id factum est, qui tum Mechliniæ vivebam). Hoc interim liberrime fatebor, adhibuisfe me illi jam 
conscripto censorem Doctisf, virum D. Henricum Bredium, qui nonnullis versibus præfixit cen- 
suram: Quid si hæc contractius? contraxi, sublatis $ vel 6 versibus. Epilogo quoque: Antithetis 
claudatur epilogus. Egone pro alio me venditem quam sum? Quis sit antithetorum usus plane 
ignoro, nihil enim minus sum quam Rhetor, ut qui puer Rhetoricen nunquam attigerim. Senseram 
jam profecto epilogum claudicare, sed quid ill deesfet plane ignorabam Sustuli itaque quem scri- 
pseram, substituique alium, qui mihi aliquanto melius placet quam prior. Reliqui, qui suis carmi- 
nibus opus tuum decorabunt me versuum profecto côcinnetate superabunt argumento, ausim vel 
omnes meas tulipas deponere, mihi cedent omnes. Interim ego illud non ad asfentationem tibi, 
sed ingenue quod de tuis scriptis semper sensi et sentio quod pluribus ostenderem, si opus esfet : 
imo ostendam cuicunque volenti, argumentis frmisf: et ïis quæ in viris alioqui doctisf: ipse de- 
prehendi, verisf® esfe quæ in tuorum comment: laudem scripsi. Carmini inscriptionem non addidi 
quod nesciam quis tui operis sit futurus titulus, tu addes: de hoc quoque mihi admonendus. Leo- 
nicenum ex aliorum opinione nominatim D. Roelsÿ D Heurnius enim de eo dubitabat et Roel- 
lium primum fuisfe credebat primum scripsi fuisfe qui rem herbariam parentum nostrorum memoria 
illustravit. Si in hoc fallimur addes ad marginem; fallitur, N. N. primus patrum nostrorum me- 
moria rem herbarium illustrare cœpit, aut simile quid. Quicunque enim ille fuerit, præ alis certe 
imprimis commendandus venit. Sed hæc nimis multis: tempus est faciendi finem. Hæc duntaxat 
addam. Duæ ïllæ Pæoniæ Byzantinæ mihi ex semine tuo natæ florem dabunt atqui illæ et inter 
se et a tua differunt. Dabit quoque florem illa quæ flore pleno carnco est. Illa, quam ex tua-de- 
scriptione Variantem appellavi, plane perit: semina quoque illæ pæoniæ Cretensis fl. albo non 
germinarunt. Habeo Pæoniam quandam humilem, quæ ab oïbs aliis quas habeo (habeo aut 9 vel 
10) differt: neque hanc tamen pumilam esse Pæoniam, ait Cluyt, qui illam aliqu vidit, ego hacte- 
nus nûquam accepi ante annos quatuor exiguum a radice frustum pro Pæonia violaceo flore pleno. 
Sperabam hoc.vere daturam florem, verum fefellitt Pæoniam albo flore pleno, intelligo inveniri 
apud Doct: Felicem Basileæ: intellexi inveniri quoque Antverpiæ, sed apud quem nescio: ubi sunt 
qui raram quandam Anemonem habent cui Anemone pavo nomen, quæ ejus sit forma, non potui 
hactenus scire. Habetur apud Virum nob. Munchoven ut audio. Verum jam satis, si quid aliud 
fuerit proximis (Deo volente) habebis. Tu igitur mi Clusi vale, et nos quod facis redama. Salutat 
te imprimis officiosisf: uxor mea. Deinde amici, Raphelingi oës. Dousa fiius. D. Heurnius, D. 
Secretarius (ut $p) et qui fere exciderat Paludanus jam bis terne . . . Raptim IL. Idus Majus 1 592. 
tuus, quantus sum J. Ab. Hoghelande. 
De horto medico proximis scribam. Perscripta jam epistola inter cœnandum feci tetrastichon, 
quod superiori carmini adjunxi, sed ea conditione qua prius. 
® Spinas hæc plâta habet sed plane inertes et valde minutas, folia aliquanto plus incisa qua 
vulgaris una crispa. 
> Ces taches se changent comme jay veu ce mesme jour. 
Virtute, nobilitate, doctrina viro Clarisf. D. Carolo Clusio suo 
Francofurtum ten huyse van Doctor Vetterus op de olde coorenmerct. 
1592 Joan. ab Hoghelande Lugduno Batavorum 13 Maï novi ad meas Marti vet. 
Accepi Francofurti 14 May vet. Respondi 21 cjusdem. 
No. or. Ex Cod. Vulc. ror. Bibliotheek der Rijks-Universiteit te Leiden. 
S. G. Juvenis hic Guilielmus à Mera Hagensis harum lator cum in taliam cogitaret; tran- 
seundumque illi necesfario foret, isthac ubi tu habitas, consilium cepit inquirere primum esfetne 
isthic medicus celebrior qui medicinam faceret, cui addiscendæ praxis gratia convivere posfet. Quod 
ut consequeretur cum multa ill spes esfet per te juvari se posfe per me tebi innotescere et com- 
mendari optavit summopere, et rogavit. Quare cum illi tantillum denegare non posfem, qui sciam 
que illius hic fuerint studia, et in acquirenda rei herbariæ cognitione diligentia, quæso, si absque 
graviore tua molestia hac in re gratificari ill possis studiorum, quibus te supra multos alios favere 
scimus nomine id facias. Aliud non addum, quod sperem preces hoc in negotio meas, apud te 
irritas esfe non posfe: quare nunc ad alia. Quod ergo ad evocationis tuæ negotium, spero te jam 
recepisfe illas quas post pauculos dies scripturus sum, in quo tamen si me fall contingeret, non 
aliud mihi quod hoc tempore scribam scias velim, quam me D. Secretario locutum, multo pro- 
(251) 59 
