Genere, virtute, doctrina viro Clarisf. D. Carolo Clusio foro frumentario ad angeli symbolum 
Francofurti. 
1592 Joi ab Hogheläde Leydæ 11 July ad meas 21 May. 
Accepi Francofurti 22 July vetere per Wilhelmum de Mera Respondi. 
No. 92. Ex Cod. Vulc. 101. Bibliotheek der Rijks-Universiteit te Leiden. 
S. G. Quamvis quod scribam nihil fere mi Clusi, habeam, egoque ni fallor postremas ad te 
dederim, meum nihilominus esfe judicavi, longo huic nostro silentio finem imponere, tum quod 
causam tui partim intellexerim, partim suspicer, tm quod unum quid habeam quod necesfe est te quam 
citisf: scire, licet minime dubitem te illud non minus ægre laturum atque ego tuli, eoque quidem 
gravius quo minime omnium illud decuit illum de quo conqueri habeo, tum propter publica tua 
in omnes rei herbariæ studiosos beneficia, tum propter privata in illum mea, ut cui non minus 
inservierim, atque si mihi frater fuisfet, adeo ut si quando contingeret me ab illo interpellari occu- 
patum privatis negotiis, illis relictis me semper il commodarim, etiam in hisce ædibus, ubi ne liber- 
tati hospitæ officerem, vel nullos vel paucisfimos admisi studiosos. Miraris scio, non magis tamen 
quam ego quum primum illius perfidiam præter spem nibilque tale unquam suspicatus non sine 
divino beneficio, qui hoc ipso utriusque nostrum honori consuluit, detegerem, vel potius depre- 
henderem. De Ornithologalo dico Batavo quod a me habes, atque ex illius qui dederat relatu scripsi 
florem habere altero tanto majorem quum vulgare nostrum, stamina vero rubra. quod falsum ipsa expe- 
rientia docuit. qua ratione dicam. Venit studiosus ille ad me post medium quadragesimæ instanti- 
bus periis paschalibus quas Vacantias vocant, quibusque studiosi suas plerumque solent revisere. 
Quæsivi numquid sua Ornithogala datura esfent florem: dixit datura. Subjeci, summo me illius 
videndi teneri desiderio. Respondit vereri se ne florem datura esfent se absente: allaturum interim 
se mihi plantam ante suum discesfum: cumque subjecisfet cogitare se hoc Autumno in Italiam, 
peteretque (audi impudentiam) commendatitias ad te egoque illas neque negasfem, neque me datu- 
rum respondifsem; discesfit ille me insalutato, vel certe latuit. Post Paschæ reversus, more solito 
me adüt: requiro de suo Ornithogalo, respondit defloruisfe : dixi me summopere dolere quod non 
licuisfet illum videre, non tam mea causa quam tua, cui depingendum curassem. Poterat probus 
scz. hic adolescens mihi hoc meum desiderium non solum minuere verum etiam me illo omnino 
liberare, verum duntaxat confesfus. Cæterum cum nullam prorsus spem floris videret in Ornithogalo 
meo, seque confideret ante in talia futurum, quam ego fraudem persentiscerem, siluit et perviso 
horto discesfit. Incredibile dictu, vix sexto die post, erupit. Orn. meum in florem, non illum qui- 
dem perfectum, erat enim abortivus, sed qui tamen satis manifeste ostenderet qualis esfet. Quo viso, 
animadversaque impostura, advocavi filum hospitæ nostræ (nam et ille medicinæ studet, et in 
horto suo erat qui meo proximus est) ut perfidiæ illius testis esfet: dixique non pauca quæ animi 
mei dolorem testarentur in ingratitudinem et incivilitatem studiosorum, quorum præter D. Nic. Mule- 
rium qui nunc alicuvi in Frisia medicinam facit, et D. Rœlsium, nemo prorsus fuit qui hinc disce- 
dens gratias mihi egerit, ne ipse quidem de Mera, adeo oës beneficium accepisfe fateri pudet, 
accipere neminem. Hæc vero eo ... dixi ut hospitæ filius ad illum deferret cujus interedat, quod 
et fecit. Occurrit mihi hic studiosus aliquot dies post, ante scholas: adiit, salutavit, velut bene sibi 
conscius, sed ego statim prorupi in rixam: interim ille, qui jam stomachum meum intellexerat 
insigne quo se purgaret commentus erat mendacium, neque quod cum florem hunc mihi describe- 
ret, addidisfet hæc verba: si recte memini. Interrogatus quare ergo, cum non ta ante multos dies 
audiret animum meum tam vehementer ardere ut florem viderem, ardorem hunc non extinxisfet 
cum posset, si solum dixisisfet sc; non esfe talem florem qualem mihi depinxerat : quare quoque 
tam vilem plantulam tanti redemisfem. (non enim gratis habui, sed centuplum persolvi, cum plura 
ile deberet) ad primum subticuit, ad secundum respondit rediturum se quæ dederam: cumque 
plura pararet dicere, indignatus, relicto illo ab. neque deinde studiosorum quemquam admisi neque 
admittam, saltem donec tu veneris. Luent enim omnes quod ille peccavit. Differt interim Ornith. 
istud a vulgari (ut et tu quoque animadvertere jam potuisti) folis, quæ huic angustiora et lon- 
giora sunt. Flos neque apud me neque etiam apud studiosum illum (ipsomet fatente) major fuit 
quam vulgaris: licet ille etiamnum sibi constet ut dicat, illum loco natali altero tanto majorem este 
quam Ornith. pervulgati. Verum quis aperti mendacii convicto tuto credat ? Ille alter qui Fritilla= 
riam rubram nobis obtruserat, simplicitate peccavit, si modo verum dixit quando præsente Clutio 
(qui et ipse parum abfuit quin nobiscum falsus fuerit, cum per se non steterit quo minus fuerit) 
(253) 59* 
