No. 94. Ex Cod. Vulc. ror. Bibliothek der Rijks-Universiteit te Leiden. 
+ S. P. D. Cü nuperrime mihi significauerit Mercator de Jaxis se prefecturum Mechliniam, quo 
cora nactus hanc occasionem ad II." Dnm Brancionem nonnulla semina missi inter quæ forte 
quæda” ïlli gratissima erunt nolui omittere qn ad Amplitudinem tua duo ver. . scribere, rogans 
il ét atg ët, ut mei.. sit memor et proci ..cûü. D. Brancioné, ut aliqua semina pro viridario 
publico ut plantas exsiccatas ad me mittat qd uero appetä ca Catalogo meo apud ipsum facile seiri 
poteris, et si quid noui in his rebus naturalibus ad suas peruenerit manus cupio ut me participem 
reddat. Ex suis Iris hac æstate intellexi ab negotia domestica nô potuisse finem imponere suo libro 
plantarum Hispanicarum, cû perfeceris me admonere non recusabis, si quid est quod tui cä agere 
possim rem grata’ mihi fereris mea vti opera et cum Deo auspico inter nos contracta fuerit Ami- 
citia mirü in modû opto ut eä perpetuo colamus atg conseruemes, Interim valebis, et meo nomine. 
plurimä salutem dices exellmo Dnô Dodoneo, Datü Bonon: die XI. Jenuarÿ. M. D. L. XXI. 
T. Ampl Deditiss.us Vlysses Aldrouandus. 
Clarisimo Viro Dnô Carolo Clusio Dnô meo plurimum obseruido Mechlinix. 
1571 Bononia X. Januarij. 
Accepi Mechlinie 16. Februarÿj. Refpondi Ibidem 4. Martij. 
No. 95. Ex. Cod. Vulc. ror. Bibliotheek der Räiks-Universiteit te Leiden. 
D. Carulo Clusio V. CL. S. Mitto. Diu est, CL. Vir, quod nullas à te viderim litteras, ita vt 
pené anxius de falute amici dubitarem augi uero me par erat, quà mci, quà Reip. Litterariæ causa : 
mei, quod amicorum optime priuari me metuebam, Reïp. quam tanto Dictatore destitui ægro animo 
ferebam. Sed fcrupulum hunc animo meo exemisti, cm hifse diebus in Lucubrationcs tuas nup- 
perimé vulgatas incidifsem, quas auidé percurri, & placuerunt, qui qui enim non placeat quod à te 
profectum? Beasti, me ita me Di ament, hoc opere; quem. n. communi hoc spiritu frui dubita- 
bam, non folum viuere, fed & æternüm victura condere gaudebam. Habeo ego quidem apud me 
jam multos annos Belloni) Hodopericon illud, lingua tamen patria confcriptum; quod etiam in vfum 
proprium Latio donaueram: fed cûm mihi linguæ Gallicæ cognitio non ade fit exacta, in multis 
hærere cogcbar, quæ tu, & feliciter, & facundé, vt cætera, exprimis. Libellum de Neglecto Stirpium 
Cultu, nec vnquam videram, nec qui fe vidifse ferret audieram. Vtinam ea Principibus Viris mens, 
quam Author illis exoptat; sint Mecænates non deerunt Carle Marones. Inter reliqua Bellonij monu- 
menta Libri de Natura Auium & docti & ad gustum meum, fed cum Lingua gentili ab Authore 
fcripti füerint, 4 paucis legi pofsunt. Hos olim, quô commodius is frui liceret. Latino verteram 
fermone, fed, vt dixi, mihi. Digni certe qui non folum Gallis, fed cuiuis leguant genti: quare 
te interprete indigent, quô .. . ti orbem vt 6lim Author, oberrare pofsint: hactenus. n. qui verterit, 
neminé videre contigit, tü fi videris uno verbo ad nos: pofset enim mihi vfui efçe in Auium His- 
toria, quam præ manibus habeo, condenda: cui fcriptionis generi fi quod folamen adferre pofsis, 
quæfo adjuua; amicorum. n. opera in hoc opere maximé mihi opus. Si itag forté in auem aliquà 
exoticam incideris, Iconem cum defcriptione, fi graue n6 fucrit, obfecro tranfmittas, rem præstabis 
amico amiciffimam, et Reïp. Litterariæ, cuius nomine hos sustineo labores et fumptus, gratifsimam. 
Tu ubi terrarum degas, vt viuas, quid moliaris certiorem me redde, id enim fcire difcrepio. Has 
Ilustri Pinello mifi, qui eas tibi curauit. Vale Vir CL. et amicifsime, med tui amantifsimü redama. 
Bononiæ IL. April. Anno CID. ID XC. Tex animo. (V. Aldrouandus) 
Si quæ miferis femina gratifsimum facies: quamplurima. n. in nouo ferendo horto, mihi 
feminum pænuria. Iterum Vale. 
No. 96. Ex. Cod. Vulc. ror. Bibliotheek der Rijks-Universiteit te Leiden. 
Clariss’. viro Carolo Clusio Ulyfses Aldrouandus. S. P. D. ETSI tarde admodum, tum gratæ 
tamén q que gratissimæ’, ad me tuæ’ delatæ sunt literæ, Vir Clarissime, quibus, quod me rerum 
tuarum status tam amicé certiorem reddere dignatus, cum non vulgari beneulolentiæ tuæ erga me 
fignificatione, veteris nostræ amicitiæ iucundifsimam refricas memoriam, vnde non solum cum ætate 
vtrig jam grauiore non refrixisfe, sed cum ea simul auctam potius perspicio, habeo gratiam. Unum 
tantummodo difplicuit, nempe non prius eas ad me peruenifse, idg vel eo maxime, quod hermo- 
dactyli veri bulbos, anted folia ipsis & flores prorumperent, integros & succulentos ac isthoc anno 
gratum tibi in horto spectaculum præbituros, ad te dare non potui. Nunc quales circa id tempus, 
(256) 
