referentem, quem penes me adhuc habeo ex archetypo exprefsam quem ille in adamante gemma 
sculpserat. Eam gemmam auro inclusam Principem Annæ dono mittere decrevisse affirmabat tan- 
quam pignus sui erga ipsä amoris sculpserat idem juvenis in alio adamante paris fere magni- 
tudinis Principis Karoli insignia continens sigillum ad epistolas obsignandum. Belgicorum porro 
motuum initio, quum Philippus Rex ducem Albanum in Belgium mittere decrevisset Karolus ilum 
prævertere cupiens, clam patro comito Duce Infantasgo per celeres equos in Belgium venire sta- 
tuerat. Sed Joannes Austriacus ejus consilii etiam conscius rem omnem Philippo indicavit. Dux 
Infantasgus in carcerem conjectus, nec nisi post Principis mortem, ut mihi significatum est libe- 
ratus. Karolo custodes adhibili, qui ilum diligenter observarent quod ægerrime tulit et forsitan in 
quosdam sermones prorupit animi ægritudinem testantes: e quibus occasio sumpta ipsum e medio 
tollendi accedente insuper patris in Annam amore quam vivo filio uxorem ducere posse indecorum 
videbatur et viva Elizabetha impiam cujus vitæ ut insidiaretur hæc forsitan non minima caussa 
fuit. Deinde Anna mortua, quasi non satis fuisset semel incesto connubio sese polluisse Elizabetham 
Annæ sororem et Karoli IX Galliarum regis viduam de conjugio sollicitare eum non puduit, Impe- 
ratrice matre et jesuitis ipsam, ut adsentiretur, exhortantibus; et a Pontifice Romano licentiam 
facile obtineri pofse dictitantibus. Sed illa prudentior et a tali negotio abhorrens, prorsus refragata 
est hæcq. adeo caussa fuit cur matrem, Praga relicta, in Hispaniam profecturam, Viennam usq. 
duntaxat comitari voluerit tametsi illam itineris comitem libenter habuisset. Atq. Viennæ ædibus 
comparatis, isthic hæsit, donec moreretur. Certe de principis morte illo ipso anno quo sublatus est 
cum Juliano Romero, cum quo mihi familiaritas es aliquot jus Tribunis (nam dimidiam legionem 
Mechliniæ ubi vivebam, antequam ad Cæsarem Maximilianum IL. evocarer tum habebat reliqua 
quinque vexilla Bruxellis apud Alban erant) sermonem conferenti, nihil simile intelligere potui 
quale Gallus ille architectus in medium adfert. Sed solummodo dicebant Principem et Reginam 
febre perifse ut Philippi tyrannidem aliquo prætextu velarent sic etiam de Marchione Besgensi et 
Momorentio Montignio dicere soliti Murio de una calentura. Ego vero addebam de Espanna. 
Præses tamen Viglius ab ïis, qui in aula Regis versati erant, persuasus Ovidianü illud carmen e 
Metamorphosi sumptum ad principis . . . . accommodare voluit. 
Filius ante diem patrios inquirit in annos quia literæ numerales dus carminis annum desie- 
nant, quo Karolus Princeps extinctus. 
Parte 11 Tomi Il pag. 556. Quum Granate essem, Morici isthic viventes sua lingua verna- 
cula, fuisq ritibus adhuc utebantur, cujus rei gratia tributum Regi pendebant, Eorum parochus His- 
panus cum quo familiaritatem contrahebam, ut per eum aditum habere possem ad illorà ritus obser- 
vandos, me ad bina loco ducebat in quibus nuptiæ celebrabantur. Viri seorsum triclinium Occupa- 
bant ubi sua lingua psallebant, atq. citharos ac testudines pulsabant Mulieres vero in alio laxiore 
erant cubiculo, atq. inter cas sponsa, quo viris accedere non licebat, inter se varios sermones con- 
ferentes. In illud a parocho, cui soli aditus patet, sum introductus præfato tamen vuleari earum 
sermone, ne offenderentur quod virum in earum conclave induxisset, sed peregrinum, qui Hispa- 
niam animi gratia lustraret singularum ejus Regni provinciarum ritus cognoscendi cupidus. Hæc a 
meridie acta. Ante meridiem vero videram ritus in matrimonio contrahendo observatos. Granata 
discedendi deflectendum mihi fuit a recto itinere, propter Moriscos quosdam prædones vicinos mon- 
tes occupantes ct illæ iter facientibus insidiantes atq. per Asnolloz Guadix Baça Loriam, que vete- 
ribus Eliourôtä et Murcia veteribus Murgim dictam perveni. 
Pag. 561 et 575. Genilium Hispani Xinil appelant veteribus Singilis  dictus is 
fluvius. 
Pag. 576. Fassardum dicendum, non Fajardum et sic deinceps nam Fassardo cognomen est 
familiæ de Velez. 
Pag. 816. Anno 1571, in Anglia peregrinabar, quum dux Norfolicus comprehensus, et in 
turrim Londinensem conjectus ex Kingston, Anglico duntaxat miliari ab Hampton courte arce regia 
distante Nonsuehium profectus, ut eam arcem quam celebrari audicham, viderem, a Rege quidem 
Henrico VIIT exstructam, sed post Edwardi Regis mortem a Regina Maria ejus sorore comiti Aron- 
delio venditam, qui illam valde exornasse dicitur. Eam tamen ingredi non licuit, negantibus comitis 
domesticis ipsum domi esse; propterea in arcem minime admitti posse. Nihilominus ab iisdem 
humaniter exceptus sum, et per viridarium deductus. Ila ipsa die in Kingston regrefsus sum, et 
isthic pernoctavi. Deiïnde Richemundiam aliam Regii arcem profectus, ubi demum de Norfolci 
Ducis captivitate intellexi, et comiti Arondelio Ducis socero à Regina injunctü ut in sua arce se 
(270) 
