$4 | R. DODONAEI STIRPIVM HISTORIAE 
Ceterüm Lithofpermi vtriufque; maioris videlicet ac minoris, femen calidum ac ficcum 
fecundo ordine; vrinas mouet, calculos expellit: ipfos veró & frangere Diof. refert cum vi- 
^ mo albo potum. | ; 
ed De Lyfimachlis, c primum de legitime, 
T ; | CAP XXXI n! 
—" Lyfimachiamlegiiimum. —.- I^ si MACHIVYM Diofcoridi aliifque vete- 
, rum vnum tantüm , quod videlicet lutei 
n3 
floris : pofteriorzas tria adiecit, fed fpuria. Duo 
ex his pürpureo funt, tertium veró cerulco flore. 
his accedit & quartum inter aquaulés herbas, 
Pempt. r1i1.lib: y. requirendum. 
Legitimum Lyfimachium fruticofüm eft, & 
, multiscauliculisaffurgit rectis,plurima parte ro- 
SÉ tundis , nonnihil angulofisjgeniculatis; duos aut 
tres pedes altis: fohis € fiagulis nodulis ternis 
quaternifve;oblongis angufhs, Salicis firnilibus, 
ambitu tamen haudquaquamancitis : ofculi im 
3 4 fummis alis exeunt lutei; fuccedunt rotüda,paf- 
y uula, Coriandrizmula fepiina. radix tenuis per 
? obliquum ferpit, & pluribus locis progerminat. 
Paluftribus & aquofis locis iuxta riuulos,fcro- 
besaggeres,acmargines agrorum gignitur. — 
Iunio Iulioque cum flore reperitur. 
Avayuc^40»,8C à nonnullis Aure: Grzccis appel- 
latur: Latinis Ly(imachium : à Plinio Lytima- 
e ic^ a / 
S2 Mas QC: 
DAS Nt 
Lyfimachia : Hifpanis Lifmacho : vulgo Germa- 
' lio inuentore nomen accepit. Inuenit: Lyfima- 
chus herbam Lyfimachiam;inquit Plinius, quae 
ab eo nomen retinet , celebrata Erafiftrato li- 
/ 
- , : us 
34 iN )N p, go Coruelle, Corneille , 8 Coroneolam dici rcfert; 
NE NA 99^ temeré adueérfatur. Matthiolus exiftimans pro 
S Lytimachioà Ruéllio exprimi . Cerettam Italis 
didam, qux Geniftz eft fpecies: Non caret tamen Ruellius errore, cum Lytimachium iudi- 
Rej Cat Luteam aut Lutum herbam effe; nam à Lutea , Lyfimachium multum differens eit, 
— error. 
: apud Cenomanos fibi demonitratam pro Lyfimachio etiam Iecipit. 
Plisf Pelliboffa fiquidem non Lyfimachium,fed fpecies eit Ranunculi;Flammulznomine,fo- 
| liooblongo, anguíto, & Salicis figura , loredue luteo; quzzin pratis fequens reperitur, & 
vlcerandi vi przdita, veficas corpori admota breui procurat , virus peftilentium bubonum 
aliorfum trahens; vt fuo diximis loco. - 
Superantem autem. Lyfimachium habet qualitatem adftridtoriam, vti & Galenus ai. . 
Succusauctoré Diofcoride vtilis eft ad fanguinisreiectiones & dyfenterias,tum in potu,rum 
per clyfterem infufüs. Fluxum muliebrem fiftit inpeflo appofitus. Herba. ipfa vulneraria 
chia: à quibufdam recentiorum Saficatia : Italis 
norum 2Xibip: à Lyfimacho Agathoclis &- 
MANEEAISSS / — broxxv. cap. vir. Ruellius hanc in Galliis val 
Hallucinatur veró & multó magis, dum appellatam Pelliboffam, quafi Peftifügam,à ruíticis 
fanguinem cohibet,fanguinifQue e naribus eruptiones fiftit naribus indita. Suftita fumo fer-. | 
tes fugat,& mufcas occidit. Q uod & Plinius lib. xx v. cap.vi1t. refert: Angucs; inqui 
.. fugiunt odorem Lyfimachiz. Idem Lyfimachium flauum facere capillum fcribit lib.xxv1, 
cap. vltimo, quod verifimile flores luteos przftare poffe. e 
e De Pfeudolyfimachio Purpureo primo. 
: m APR OENEPFES Arcem 
t P YR?YREO huicPfeudolymachio cauliculi bicubitales , f nume à compl: idi ; 
mofi, ac teretes : folia anguíta, per margines crenaza, veluti Salicis : llofculi in fummis 
.. virgulis ,filiquis exiguisanteà enaris, infident, raró albicantes ; frequentiffimé rubente:co- 
lore eleganter purpurei, ex quatuor foliolis, quandoque anguftioribus, interdum latioribus: 
mes 
a 
t 
