2£oc 
—. nium morfus effe remedium. 
332 R. DODONAEI. STIRPIVM HISTORIAE 
sors Arifarumladfolium, iss Arifatum apgufifolium, . ..- 
TEENS à ?) rico Mood qot £* 4,09 
vo A : 4 " ^ s ^N xd k yv : v 
Eft & Aris;ait, quz in ZEgypto nafcitur, fimilis Aró, minortantüm, minoribusque foliis, 
& vtique radice, que tamen olex magnitüdinem implet. ; -- 
Alterum Arifarum ignoraffe veteres exiftimantur. Effe autem Arifari fj peciem, floris,fru- 
&us, rádicumque forma & qualitas oftendunt. 4 y : 2a 
At potentia ac facultate Arifarum Aro fimile eft: acrius tamen, vt Galenus ait. Nomas 
impofita radix filti:hunc ex ea collyria ad fiftulas efficacia. corrumpit eadem genitale cuiut- 
uisanimahtis impofita: auctor Diofcorides. | 
| E -. De Biflorta. Cape 1X. zh TE 
E OL1A Biftortain longiufculis pediculis promit oblonga, lata & acuminata, Lapathi fi- 
- 
milia, verüm venola,& fuperne quidem virentiajinferius veró in carfíio colore candicane .. 
tia: inter quz medij exeunt caules, pede altiores, rotundi, minoribus aliquot foliis circum- 
Ves : ^ e : 8 M que CO XR - " 7 Á 3 
, ueftiti; fpica in faftigio exiguis flofculis e dilutiore rubore purpurafcente ; femina in qua tan- 
dem triangularia,fplédentia,veluti Oxalidis. radix fuübeft craila, oblongior;geniculata,non- 
numquam retorta , multis fibris capillata, foris nigricans, interiore vero pulpa non intensé t 
rubeícens, guítu adítringens. € 
Fuchfius duas huius fpecies facit:vnam foliis rugofioribus;aliam levioribus: & radice hác 
magisin fe contorta; illam veró maiore & minüs complicata; multumque fibrofa. ^ .- 
Reperitur Biftorta locis humentibus, in opacis filuis,pingui ac lutofo folo. Matchiolusin 
montibus exire refert. Adolefcit etiam feliciter in hortis. perenniradice nititur. ..- : 
Maio ac lunio flor. s fpicati vigent : femen poíteà maturefcit. Port usse 
- Abintortis & conuolutis radicibus nomen Biftorta habet. Germani Staterurts :-Belge 
Deatstengbe: Galli Bifferte: Bohemi J5ab;j foxenij appellant. Colubrina & Serpentaria à Ger- 
manica voce etiam dicitur:& à quibufdam Dracunculus.Sed à Diofcoridis Dracontio mul- 
| tüm differt. Plinianorum autem Dracüculorum aliqua fortaffe fpecies cít.Plinius fiquidem 
- lib.xxii111. cap. xvr.id quod Grzci Dracontion vocant , triplici fibi effigie demonitratum 
refer : foliis Betz,non fine thyrfo, flore purpureo: alios radice longa, fignata articulofaQue 
 montlrifle : certiam demoníftrationem fuiffe folio maiore quàm Cornus, radice arundina- 
cca. Deinde infrà lib.xxv.cap.11. inagro hofpitis repertum ait, Dracunculum appellatum, 
c ari crafficudine, verficoloribus viperarum maculis , quem fetebant contra om. 
AREIS Y 
* 
Atque. 
D 
