14 P R I M A E t I N E A E 



fleina , ut Philofophia Botanica faepe peccavit j 

 attamen quia Philofophia Botanica peccatum 

 contra naturam gravius illohabuit, quod con- 

 tra fyflema fit, non obfcure patet, habitum 

 iterum recle afTumptis frudificationis principiis 

 praepoiliifTc , et ex nuUo alio, quam habitus 

 fundaniento aliorum multiplicata genera da- 

 mnafTe, ficque ne hilumquidem icxuale fyflcma 

 prae aliis omnibus habere; contra, poflponcndo 

 vera frudificationis principia habitui , fapien- 

 tiam non quaeiivifTe , quam tamen alia juxta 

 cjus decretum confecuta funt. Vide Praefa{. 

 taudatae pag. XVIII. et feq. 



§. XI. 



Argutula quidcm Philofophis Botanicis re- 

 fponiio femper in oreefl:, fcilicct Philofopiiiam 

 Botanicam habitum adeo non excluderc, ut et- 

 iam occulte coniulendum ti^^ inculcet (Nr. i68.)> 

 et alibi magni faciendum eife innuat, at haec 

 eadem nulli fraudem facere potefl: excufatio j 

 habitum enim folum confulendum innuit ea- 

 dem , ne genus erroneum fmgatur , non vero ut 

 nota charad:eriflica generica, aut clafiica indc 

 deiiimatur, in quam nos potiffimum adliiben- 

 dum ciTe contendimus ; iic enim (167.) , ubi de 

 nota cliaradlerifiica generum eruenda loquitur, 

 candem a numero , figura, proportione, etfitu 

 omnium partium frudificationis difFercntium 

 concinnandam contendit, et ultimo demum 

 concludit „fdUo itaquc adfliini ab habitu „ et 



iterum 



