lei 
— VII —. 
vigebant Tournefortianis nominibus, animum advertit: 
illustrationemque qua ille pollebat doctrina brevi tem- 
pore confecit. At opus, quod vir preestantissimus 
edendum sibi proposuerat, non fuit tunc, nescio qui- 
bus caussis, emissum; postque Michelii obitum cum 
universis ejus collectionibus in manus discipuli sui 
Joannis Targionii devenit, qui scriptum magistri et re- 
censuit et adnotationibus non quidem textu indignis 
locupletavit intra annos, ut suspicatur, MDCCXXXVII 
atque MDCCXXXVIII. 
Exinde Hortus Siccus Cesalpinianus oblitus de- 
lituit- usque ad ann. MBCCCXVIII; quo ex Octaviani 
Targionii Joann. filii requisitionibus in eedibus Nenci- 
norum heredum Pandulphinorum repertus est; atque 
paullo post in usum bibliothece palatine M.D. Etruria 
acquisitus fuit. Eodem quoque anno naturalis histo- 
rie cultor Brocchius, qui tunc Florentia degebat, 
brevem reperti herbarii notitiam in Bibliotheca italica 
(vol. X, pag. 203) edidit: posteriore autem anno 
prof. Bertolonius domo Bononie commentarium de eo 
protulit, cui titulus Memoria sopra l erbario e una 
lettera del Cesalpino. Interea Octav. Targionius qui 
tunc manu scriptum Michelii opus tenebat, ad illud 
edendum intendit animum, definitis nova ratione 
plantis, nominum Linneanorum appositione, ita ut Mi- 
| cheliana illustratio scientia ulterius progress se 
aequaret: at opus adgressus, primis lineis tantum de- 
signavit. è 
Anno tandem MDCCCXLIV Hortus sic Ò E 
salpiniapus translatus erat e bibliotheca palatina in 
R. Florentinum naturalis historie Museum, postulante 
