coRiDE {nfQi vh} laxQivifi, I. Cap. CLXXXVIII). » Piper, 

 (niiiiQl) i)," inquit, » arbor esse traditur in India nascens, 

 statura brevis, quae f rue turn promit initio oblongum, sili- 

 quarum instar , quod longum est piper. Habet intus milio 

 tenui simile, quod tandem in perfec turn piper abit. Et 

 fructus quidem suis temporibus dehiscens ac semet pandens, 

 racemos emittit, grana ferentes, quales novimus. Acerba 

 autem grana, quae album Piper constiLuunt, apta sunt 

 remediis oculariis, antidotis et theriacis facultatibus. Lon- 

 gum piper (to (iainQov) est intensa mordacitate praeditum 

 et subamarum , quoniam immaturum , antidotis itidem et 

 tberiacis medicaminibus accommodatum. At nigrum albo 

 suavius est, acrius licet, rel." 



Stirpes quae has baccas proferunt, aliasque plures, qua- 

 rum varius apud Orien talis Asiae populos usus est, uti 

 Be teles foliorum aliarumque, primum a rheedio et rum- 

 PHio descriptae et in Botanicorum catalogos receptae sunt. 

 Ex horum et pmaiiERi, qui largam ex ingenti numero Pipe- 

 racearum quas Novus Orbis gignit, messem descriptionibus 

 €t iconibus illustravit,scriptis linnaeus doctrinam dePiperis 

 genere hauriebat. Quid autem mirum , patrem botanices, 

 gravissimo totius naturae ordinandae negotio occupatum , 

 hoc genus leviore saltem pede teligisse, et ex aliorum 

 scriplis tantum haurientem, in Piperis genere, quod 

 mullo majorem specierum sibi saepe simillimarum copiam 

 alit quam ipse tunc suspicaretur , eruendo, plus semel 

 et aliquando gravius errasse, dum afFines baud distingueret, 

 imo asiaticas et americanas identicas putaret. Eo factum 

 est, ut in extricandis speciebus Linnaeanis ad fontes ad- 



1) Nomcn Piperis c lingua sanscritira ortam viJetur , qua Pippali vnl 

 Vcpeli vocatur (of. abaha sinhaS Diet. — Scrampor 1808. p. 99.) 



