biyoiieni iiivolvit cujusque natura liucusque dubia erat, 

 nihil aliud esse qiiam saccum embryonis persistentem, acute 

 demonstravit {King's Narrativ. II. p. 548. Oper. ed, 

 germ. IF. p. 100, 101). Sic viam indicavit summus nostri 

 aevi botanicus, qua in Piperacearum seminum investiga- 

 tione ulterius esset procedendum. 



CI. BLUME, quern brownii de ovigenesi inventa adhuc 

 fugiebant, in docta Commentatioiie de Piperaceis Archi- 

 pelagi malaici {Verhand. Batav. Genootschap. XI) 

 RiGHARDiuM sccutus , embryoncm monocotyledoneum et 

 caulis structuram endog^enam existimavit. 



CI. ERTVESTUs MEYER, mcdullam et radios medullares in 

 Piperaceis adesse, perque medullam dispersiis insuper fibras 

 vasculares decurrere ostendit, quare etiam Dicotyledoneis 

 eas annumerandas esse baud dubitavit. {De Houtt. et 

 Saurur. p. 39. Tab. I. f. 5—9.) 



Hodie omnes Botanici Piperaceas inter Dicotyledoneas 

 enumerant et Chloranthaceis et Saurureis maxime affines 

 praedicant. Unicus meyexus excipiendus est , qui Monoco- 

 tyledoneis eas potius affines censebat {Neues System d. 

 PJl. Phys. I. p. 332.) — De caulium structura exo{jena 

 fusius egi in Comment, phytogr. p. 3 seq. 



Structurae ratio generalis. jh: 



Radix est fibrosa vel crassior rhizomatica. In speciebus 

 herbaceis radix primaria, quae scil.e germinante embryone 

 protruditur, perpendicularis est sed nee long'a nee crassa, 

 citius in ramulos et fibrillas dissoluta. E caulis nodis ubi 

 lerram tang^unt, persaepe radicellae protruduntur, baud 

 rare primariae radicis \ices gerentes (pleraeque Pepero- 

 miae, Acrocarpidia omnia , Verhuellia). In speci- 



