bus fruticosis et aiborescentibus radix primaria crassa est , 

 lignosa, profunda, ramosa. Structura eadem ac caulium , 

 sed radix baud nodosa est cum conlinuata vegetatione in- 

 crescat. Praeter banc frequentes sunt radicellac herbaceae 

 \cl Hgnosac, breves, fasciculatae, ex averse folii latere e nodis 

 rarius ex internodiis protrusae quibus aut supra terram re- 

 punt vel juxta arbores alte scandunt, et facillime multi- 

 plicantur. (Pipereae veteris orbis fere oranes, plures 

 Artanthes, Enckeae, Ottoniae species, Gallianira, 

 scandenles, Peperomieae repentes). 



Caulis omnesa tubere Peperoraiae Sect. Tildeniae 

 usque ad truncum Piperearum arborearum evolutionis 

 gradus obfert. Tuber Tildeniae est caulis contractus 

 saepe placentiformis , e facie inferiore tota fibras radicales 

 demittens, in superioris centro gemmam fovens, quae 

 folia et amenta quovis anno protrudit. In Peperomieis 

 fere omnibus caulis est berbaceus, in quibusdam lignescens, 

 saepe succulentus vel carnosus, mox crassus, erectus, mox 

 filiformis (Acrocarpidium) et longe prorepens, dicho- 

 tome ramosus aut ramos oppositos verticillatosque ex axillis 

 foliorum proferens. Omnes Piperacearum caules nodosi 

 sunt, nodis tumidis medio plerumque constrictis. Varius 

 autem est harum articulationum ortus, pro vegetationis 

 indole. In Peperomieis scil. incremenlum obtinet 

 gemma terminali caulem continuante, et lateralibus ramos 

 efformantibus , bine stipulis oppositifoliis deciduis (vid. 

 infra) carent , et amenta axillaria (axes scil. axillarcs) vel 

 lermioalia (axes cauliuos terminatos) proferunt. 



In Pipereis autem omnibus incrementum lougiludinale 

 ad quoinvis nodum interruptum lalerab gemma continua- 

 lur. Axis talis lateralis cum primo suo folio involvitur 

 stipula oppiisitifolia , quae morpliologice est folium axeos 



