19 . 



inflorescentiam amentum dico, ut eodem per totum or- 

 dinem termino earn insignire possem, nam spadix cum 

 antiquioribus botanicis baud appellanda videbatur, quoniam 

 hac ?oce rectius peculiaris Monocotyledonearum inflores- 

 centia designetur, nee spica apte vocari posset, cum brac- 

 tearum indoles, flores baud raro unisexuales nudi, axis 

 carnosus, totiusque inflorescentiae maturitate saepe incras- 

 satae et syncarpicae natnra , cum amenti definitione magis 

 congruant ac cum spica. Fateor, amenta remotiflora plu- 

 rium Peperomiearum baud inepte spicas vocari posse, 

 sed melius videbatur, uno constanti termino uti, cum 

 limites inter utrumque difficile ponantur. 



Amenta haec sunt series axium contractorum, si ad 

 axillarem florum singulorum insertionem respicis. Num au- 

 tem in honim axium evolutione eadem differentia in Pe- 

 peromieis et Pipereis obtineat, quam quoad axes vege- 

 tationis exposui, affirmare non audeo. 



Amenta terminant; nam in Peperomieis vel caulem 

 primarium terminant et sunt vere terminalia vel e ramis 

 axillaribus fbrmata axiilaria sunt et pro vario foliorum 

 situ, solitaria, opposita vel vierticillata. Amentorum bo- 

 xum situs ea confirmat, quae supra de origine verticil- 

 lastrorum in Peperomieis monui. Nam semper fere vidi , 

 in ejusmodi verticillis, quorum folia e suis axillis amenta 

 propellunt , unum et majus verticilli folium amento ca- 

 rere, nam boc caulem continuat. In Pipereis amenta 

 sunt axes terminales caulis floribus terminati, dum si 

 modo folia evolvuntur, aut omnino non efformantur aut 

 ramulum saltem sistunt (conf. p. 6). Axis lateralis qui 

 v^etationem continuat, terminalem floriflorum (amen- 

 tum) nunc ad latus repellit et oppositifoliam inflorescen- 

 tiam efficit. 



