41 



8. His eflici videtur, Piperacearum limites isother- 

 micas in utraque hemisphaera parum diversas nee tamen 

 omnino aequales, in hemisphaera australi usque ad 10 — 12" 

 (in Nova Zeelandia et Prom. Bonae Spei), in boreali ad 

 15"caloris medii (in California) pervenire. 



9. Facile jam intelligitur , Piperacearum supra telluris 

 superficiem distributionem non a solo calore vel medio 

 vel pro variis anni lemporibus computato pendere sed aliis 

 etiam causis geologicis vel cosmicis obedire. In univesum 

 constat, maximum earum numerum in America ca- 

 lida inter capricornum et 30" L. B. generari. In Asia 

 tropica tarn continente quam Archipelago sundaico co- 

 piosae quidem et ubique dispersae | saltern partem sistunt 

 earum quas novus orbis gignit. Abhinc paucae tantum 

 (sed aliae) in Polynesiam evagantur, et pauUo majori 

 numero versus Africae littora orientalia divergunt, pau- 

 cissimis in occidentali ejus littore genitis. Haud difficile 

 est , pro singulis majoribus agminibus , in quae ex partium 

 fabrica Piperaceae dividuntur, dispersus centra invemre. 

 Sic Peperomieae sistunt Tribuni amphigaeam , e centris 

 quasi duobus, uno in Novo Orbe, altero in insulis sun- 

 daicissito, radiantem, in Polynesia et Africa depau- 

 peratam. Pipereae turn in Novo Orbe prospeciebus her- 

 maphroditis, tum in veteri pro diclinibus distincta 

 dispersus centra habent, ita ut Africa et Polynesia inter 

 utrumque r^num quasi limites sistant. Ex Asia tropica 

 eadem genera ad Africam paucas species emittunt; in 

 Polynesia simile tantum genus, scil. Macropiper pro 

 Chavica substitutum , et Pothomorphi affine utriusque he- 

 raisphaerii regna quasi conjuugit eadem ratione ac Coc- 

 cobryon in Prom. Bon. Spei inter Pipereas hermaphro- 



