258 



tabulae commutassc vidctur, nam citat fig. 2 (Sirii iuliiim R. sa Clia> 

 vica Betle) et loquitur de Piperc longo R., quod lig. 1 . propositum est. 

 In ilisNAEi antem scriptis Tariorum horum errorum ions quaerendas 

 est. Is enim ex una tantum specie Piper longum oiY. colligi pu- 

 tans, plantas hoc pharmacon largientes cont'undit et rumphii scripta ac 

 icones ncgligenter legens et citans, false ejus tabulas adlcgabat, ande 

 errorum ad nostra tcmpora continuatorum copia exorta est. Piper lon- 

 gnm Linn, e Flora Zeyl. p. 12. n. 30. repelendum est, cujus defi- 

 nitio et citata exacte in Chavicam Roxburgini (vide supra) quadrant: 

 »Foliis cordatis petiolatis scssilibusque" caet. Cum hac specie 

 postea Piper longum RUMPHII conl'undebat et tanquam synonymon ad- 

 scripsit, scil. perperam Tab. citans 116 fig. 2 loco fig. 1. Cum autem in 

 cadem tabula subfig.2 alia ctiam species, nempe Sirii folium (Cha- 

 vica Betle) depicta est, banc etiam sub erroneo nomine P. longi cita- 

 bat, sed Piperi suo Amalago tanquam Tab. 116 fig. 1 (crrore pro 2) 

 aunumerabat, quod liNNAEO obiter saltern tabulas has inspicienti eo acci- 

 disse videtnr, quod Sirifolii illius folia cordata melius in sui Piperis 

 longi (bcngalcnsis) dcfinitionem quadrarent. His erroribus alius typogra- 

 pbicus plurium editionum Operum Linnacanorum accessit, quo loco Ta- 

 bulae Rumphianae 118 ad P. Melamiris tabula 116 allcgatur. Atque 

 ita igitur hacc intdligenda sunt, iinnaeum Siriifolium R. ad P. Ama- 

 lago, el P. longum R, ad suam spccicm homonynam citare voluisse^ 

 nam si textum legisset aliter citare baud potuisset. Rdmphics ipse 

 expressis verbis declarat, suum Piper longum dilFerre ab illo Catta- 

 tirpali RHEEDEi,et Sirilolium esse Betcles fruticemcuiqueRUMPHiI 

 longam narrationem Icgenti clarum crit, et iinnaeo certo fait, sed in 

 citandis tabulis crrabat. 



Pij)er Amalngo L, nil est nisi mixtura diTersissimaram rerum, ex 

 Catalogis botanicis cxpungenda. Jam in Flor. Zeyl. ubi sub n" 28 

 tanquam wPiper foliis ovatis acutiusculis subtus scabris: 

 ncrvis quinqnc sublus clcvatis" occurrit, Pipcraccam americanam 

 Plutn. Aim. Tab. 215 f. 2., et Amalago rheede VII Tab. 16, 

 itaque Enckeae spccicm et Chavicam comprchendit. (Conf. adn. 

 ad E. Sieberi), Si solam tantum Tab. Rumph. citasset, aptc ad P. 

 Betele rcfcrri posset P. Amalago, sed illud per se bene jam dislin- 

 kerat iinnaeijs. 



Primo moncam quae ocnlatissimns RCMPHius de Piperc longo annc 

 tavit: Frutex scandens inicrne lignosus digitum crassus, mox in multa 

 flagella magis berbacea divisus, lenta, parjim striata, atro-viridia, crasse 

 articulata, quaeque fibrillis e nodis proruptis et arborum cortici infixis 

 scandunt. Folia supcriora oblongo-acuta , firma, atro-viridia, magnis 

 obliquis ncrvis instructa, quorum 3 c basi orli, rcliqui c medio, 6 — 7 



