272 And. Matthioli Comm. 
penitus habentur, Ad bec Silurus Arifloteli cr Pliniofluuiatilis femper defcribitur pifcis, um tamen Sturio freauentis, 
maviquam in fluminibus reperiatur. Quo factum eb, vt facil dedudtus fim in fententiam clariffimi Manavdi Eery sy; 
Jis : quippe quod pro certo crediderim , Silurum Italis baudquaquam e[fe cognitum. Quandoquidem inibi im flumina, 
Á » 
SILVRVS EX SECVNDA EDITIONE. 
M E US 
$97. 53 R22. 
CONS ET Mv ^ '* 
n ? f 7 XT) 
prises 2/3 Y 27 
7» 2 pU 
/ 
quanquam ingentibus nunquam (quod fcit) Silurus fuerit repertus, Pannoni Dantibij atcole Silurum vulgari ferm- 
ne vocant Accbia: Rheni verolitora inbabitantes Germanica lingua oli) appellant : fiquidem is maxime era[fatur, 
Nomins 7") ud, petit omne animal, quod libi obuiam fit. Is effigie Gobium Tefert,capite imagno,ore amplo , c dentibus feroafi- 
qnis. Hac in fententia me quoq, Plinius confirmat : is enim Silurum C 1n Reno, cin Danubio naf auctor eif.Pifeis qui 
XÍNwpos Gracis, Silurus Latinis appellatur: Arabibus Harbe: Italis Siluro: Germanis $5olid) $no *5alíd. * 
eA: z trum [ane ef Theodorum Gazam, Gracum bominem atq, docfiffimum,adeb Pliniane lectioni fuiffe additum 
"Theodori Plinij errores potius, in vertendo Tbeopbraff. c Ariffotelefuerit fequutus, quam ipforum Grecorum genuinam 
. Gazz exor. plantarum , tum animalium nomina. 1d quod in Siluro abeo fattum effe , quis facile cogitofcet , qui Plinium cum Grea 
Glamdes, — Ariffotelis codice contulerit. Siquidem id omne, quod de Glanide t is; Plinius errore magno, fuo tribuit Siluro; qiu 
T 
ne falfa interpretatio alijs errandi p X 
dem Silurum vertit interpres. 1d quod ien 
codicem legeruit , vbi Glan od wig — 
| m fequuti , illius c» Plinij erratum non agnofcentes, Pauli — 
Tho 
ts irerms,Silerum vero Plinio valde dentatum d'* 
gat Verum cim posthac P 
- R dg dhcin 
383 L 
rapina viuentem s adeo vt : 
- rorem agnoficrem , non pott vtrumq 
GRON o «ins quid bic Glanidem potius, quam legitima 
C etmdemibus armatum; quem a Gefnero fibi 
m ec 
Ea 
