Inlib. Secundum Diofcoridis. 41$ 
(LT o CRM AIR ant » fi ex lace bubulo pingui elixentur. Hinc itaquefit; 
57 $MIL AX HOR TENSIS. " eio credam , d aidfelorium genus dolichus PA 
p; com quam eruiliam-Manardo vocatam. Illud infuper bacinré 
fentit Manardus,quód DiofcoridesPhafeolorum appellatione, 
de quibus [upra mentionem fecit mon quidem communes «c 
triuiales,fed Eruiliam fignificauerit : Smilacis vero bortenfis 
nomine,de quabic fermo; vulgares illos phaféolos veprefenta- 
y] tterit. Qui (vt fuam tueatur. fententiam )confentaneum mi- 
nine videri inquit , quód duobus diuerfis. capitibus eodem li- 
bro de Pbafcolis [cripferit Diofcorides. Sed haudquaquam à 
ratione C veritate eum alienum exiflimarem, qui re[ponde- 
Ax rit; primum trataffe Diofcoridem de vulgaribus & candidis 
f) Phajeolis , quipa[fim in campis aliorum leguminum more fe 
Z minanttur,vbi de omni fegete, C leguminibus differuit.Deiri- 
de verà de verficoloribus , qui in bortis c viridarijs ad opera 
topiaria explenda feruntur,inter ea, qua in hortis €» virida- 
rüjscoluntur. Quamobrem vt bortenfes à campeffribus fécer- 
" bi 
^ ^ € P 
neretyinquit: Hortenfis Smilax fiutex eft,evc. Quod mani- : 3. 
Jaffe declarat, eum bic de bortenfibus , illic vero de ijs, quein (x. s 
campis proueniunt;intellexiffe;ata, eosita feiunxiffe. Quain.— P5 
re non potui non quandog, admirari Manardum medicum a, zc 
lioquin ingenio & doctrina infignem, quod tam facil addu- T 
éus effet va affeueraret dolichos effe eruiliam,cim eum legiffe 
extflimandum fit, Galeno c Pauloeruiliam ocbrum vocari, — . 
Planta, que cuin at xwrala Grecis: Smilax bortenfis Lati- Nomina; 
nis appellatur: Arabibus, Lubia: Talis, Smilace degli borti, e s 
Fagiuolo Turchefco: Germanis Q8ei[cf) Bonen : Hifpanis S 
, Foones: Gallis, Fafcolos de Turquie C» Faies peincles, ^ "E 
Smilax hoxtenfis, quod Smilacis modo arbores j 
conífcendat, Jv ix: Hippocrati,aliis 5 42;, aliis eacrc- 
e j : A&. Smilax hortenfis,Brunf. Trag. Fuch.Matt. Cord. 
: in Diofc.Gefhor.Lacu.Caft. Lug.Tab. Cam. Phafe- 
sBininf. Cel. Phafcolus, Dod.gal. Cord.in hift, Gef: hor. Cluf Pann, Phafeolus vulgaris, Lob.Doli 
iillarz , Dod. fol. Lacu. Plurima nunc habentur Phafeolo genera: eft namque vulgaris; 
raffiliani, Indici, Americani, & horum omnium plurimz differentiz: etenim in vulgari obferuare 
utemin floris colore;qui vel niueus,vel lauefcens,, vel purpureus fiue amethiftinus: in fru- 
coloris varictas, funt niuei,flaui, ex flauo obfoleti, purpurei, rubri,latericei fer? coloris, amc- Ld 
MEDI fel A DIOS CORID IS x thiftini.corrulei nigri:velalbi nigris venis & lituris di- 
ftinéti, fic & carnei & etiam cinerei fimilibus venis 
notati. Sed de his & aliis fuo loco plenius. 
* 
Mudien. MEDICA, Ue 
: CARLES 
Mti. cur recéntet prodiit, foliis & caule tri- 
^ 7 folio pratenfi fimilis eft: procedens vero folía. 
Son his c dee M MN rio: 
rum modo intortas, in quibus femen lentis magnitu- 
dine depender. Id ficcatum, iucundi faporis gratia, 
. conditaneo fali admifcetur. Viride, quibus refrigera- - 
x tione opus eft, illitu fuf "prr. Herba tota pro gra- 
| minevtuntunquipecoradunt — — 
Ip at 
Me? i nominationem inuenife certum ej, qid veticg eo, 
cr primm , Plinio lib. 18. cap. 16. audlore, ex Mediainl-üdezatio. — 
taliam aduecla fuerit. Verim etfi bac quondam in vniuerfa 1. 
2» taliafereretur ad pecorum pabulum , c omnibusfere cogno- 
(ou Jéeretur iam tamen pauci [anéeperiumzur maurs. 
