Inlib. Tertium Diofcoridis. 499 
(pajuodts 00 MeUC7T HP incultis. Ver[antur magno in errore qui pro cantbio quau- 
d Ud A CA NIHI VM.. a da Cardui motani [Deciem,echino lanugine quadam olducto, 
$m 2 demonfirant... Nani preterquam quid hacfolia babeat nulla 
lanugine velata,ntllopatto qua echinatum capituli itciue- 
flit; depecti, vel neri poteft, vtpote que tenuifama fit. fine vil- 
lis, fragilis ac omms lenteris expers. 
Quod Greci a«dibyy, Latini fimiliter Acantbium, C» Ita- Nomina. 
li Acanthio dicunt. : 
T Verba illa de lanugine mon leguntur in vulgatis Gracis Dio- 
Jforidis exemplaribus : qua tamen bie defiderari oftendit aL- 
vuptus auctoris fermo. Vnde ea non temere ex Plinio adiece- i 
THUE interpretes,eius tantitiyvi puto,antloritate iti. Nos ve- 
12 €) audacitts illa addenda putamus, quod ea legantur in Ori- 
basi codice manu firipto,in quo ex probatiftimo Diofcoridis li- 
, Ureitatranfiriptaimieniuntur, vat d doo vend iz ieri yt, 
que ad verbum [onant: circa que avaneo[a eft lanugo. 1d quod 
meum quoque exemplar manu fcriptum babet , vt ex appofita 
in inavgtue paret, 
Spinaalba fylueftris, C.B.Fuch.Lon.S pina alba ter 
tia, Trae.Spinaalba, Cornaro. Acanthium Matth, Do. 
gal.& fol.Lob.Calt.Lugd.€am.cui & Onopordonal - 
z$ terum. Ácanthium vulgare; Taber.Silybum fiue Leu- 
.cacantha Loniceri; eidem, Carduusylueftris ; poly- 
acantha Theophrafti, Ca'fal. an Onopordon Athe - 
nzi, Anguillarz. Florealbo & purpureo variat. 
Kubec ^ A'CANTHVS. - 
CAP. XVIL TOr. iue 
AdAQUAMEÉ . 
4 b "E grad ego. 
Canthus, T Romani paderotam vocant, nafcitur ,.1 meláphyl 
* inhortis, pettofis,& riguis. Folia habet multó la- los,vel pzdc- 
EE dos riso rs :&ucacceis latiora. & longiora.eruce diuifüra;nigrican- ros. ; 
^ 5 CANTHVS A * tia; pinguia lzuia, caulem binum cubitorum, digitali aMeum An 
pis ES ep cM -erafsicadine,leuem, prope verticem ex interuallis cir: Mise 
Jact2 e IN TORIS cundarum foliolis, t ceu nucamenta quadam oblon. PInguizlIeuia 
Ae J*5s ga referentibus,f inofis,e quibus los prodit albus: (c. ed Ca. Ar 
"men oblongum; Ed thyrfi ipecie: radicibus "P2 arl. 
5. nitur longis mucofis;rubris,& gludiiofis. Qua vftis eren " 
igni, & luxatis artubus illit fübueniunt: potz vrinam b Me&,& Ca; 
-: ciunt, fedaluum cohibent:ruptis, couulfis, tabem fen- ;,52 xia 
-., tentibus mire profünt. Nafcitur & fylueftris Acantlius p; eua 
, fcolymo fimilis, aculeatus, breuior quam fatiuus , & is z«c/, Say 
. quiin hortis prouenir. Cuius radix ad eadem ad qua: fu. 647.77, B2 
A. peuorefücax —— 0 t6; 
4 
^ erro av0os. 1. 
: ; d ^e *. 
: Qo netentomei fei buiu/ce 
E: fr? Acantbum eam effe plaütaimn 4/90 VOCAT Quibus fos. 
jo zT. Branca orfina:quorum fententia n uri nec plane Acanthi cófu 
Á adflipulari pofju. i 
int apud me atdloritatis, 
nca vrfina didtur, fo- 
tg modo lactiiatis,ui- 
p^ Brancavtfina 
; 2D legitimüs 
Videattr Acsnthus. 
v lib 
etitm ea bodie 
* 
