6 Petri Andr. Matthioli 
tur humanitate, & fummo reipublicz amore. Q ui tanc demum veram (a Venripnes 
gloriam,fi (id, quod nunquam, vt confido , adipifcentur) fuis maleficiis tuo; Putant 
przclariffimos obliterarelabores: Vt quod liberali do&trinamon potueruntcoj ^ 
idimperitia;impudentia;furore nancilcantür. His,quzfo, pernoítram amici eis iq " 
communem omniumlitetarüth ariorem, quibus animum femper habuifti dedii. 
mum, declarà; quàm mala cxcitate ruant. A peti horum vanitatem , concute, di " 
iftorum inuidentiz virus. Indica eis quam longe fuerat tutius fana in eis mente yj 
quam in illis fuum firofem patefacere; ex quibus baarire poterant cum fapiengifr.,.. 
fummam vtilitatem. Infrinige nóbis hune'Aáthüm, qui antequam fapere didicerit, 
omnium feagiratorem przbet: Qued quamtuapoftulet apientia, eruditio, exin; 
tio; rum nihil prius, nihil potiustios àteexpe&tamus, quàm tea, qua antea. oif; 
nobis elucubráfti; ea nuncaduerfushunc przdonem,calumniatorem,tuta (3l &iflime M 
& intacta pofteritatis memori tradas, fimul & ipfum fua imperitia, & etroribusi "ws "4 
tisornes. Valemicruditiffime Matthiole, & uàm celerrime noftrz fatisfacias ompis 
expce&ationi. Viennz Auftriz, QuartononasSeptembris, 1:5 5 7. YYoidaa, 
