DE FILICUM CliNERIBUS DORSIFERARUM 

 i 



quas talibus organis gaudere ne quidem ullus antea bota- 

 nicus somniaverat ; inter alias , Filices Dorsiferje in 

 agmine bene inscructo, primum nobis in hoc opere occurrunc. 

 Cum vero in bisce vegecabilibus scructura fructificationis 

 minus clare quam in plurimis aliis intellecta patuit , partibus 

 essentialibus florum , staminibus nernpe oc pistillis , omni- 

 no, sicut hodie , ignotis , magnus ille systematis sexualis 

 auctor familiis obscuris Filicum, nequaquam ex harum ope, 

 suam cuique differentiam dare obnixus esr. Eo usque autem 

 sibi usui fuit, quod sino dubio ubinam hae partes fructi- 

 ficationis fuerint, fuerint modo ( & revera esse ex analogia 

 certissima existimabat ) posset dicere ; & quod ad fructum 

 attinet, ad quem formandum caeterae partes fructificationis 

 omnino accomodantur , structura jampridem bene cognita 

 fuit. Neque hujusce rei cognitio difficultati, de qua loquor, 

 satis obveniebat ; quippe fructus Filicum Dorsiferarum in 

 omnibus fere idem est, adeo ut ex hoc vel sapientissimus 

 genericam differentiam nequit extundere. Linnaeus ergo ad' 

 principia, quae in aliis classibus quasi a dogmatibus Phi- 

 losophorum abhorrentia omnino repudiaverat, situm nempe 

 fructificationis , atque aggregatam ejus figuram, necessitate 

 quadam coactus, recurrir. Hisce principiis fundantur genera 

 sex illa Filicum Dorsiferarum , quae in prima Gen. Planf. 

 editione meminit, vid : 



Pteris. Fructificationes in linearti, subtus cingencem 



marginerai folii , digestae. 

 Lonchuis. Fructif. in lineolas , sinubus folii subjectas, lu- 

 nulatas, disposicae. 



