26 «ISTORIA MONSTRI ANATOMICA 



§. xvn. 



Cur montimi , et maxillae basis supremo pectori , et 

 collo adfaseserint multis decausis eflèctum. Deficiente eniro 

 pendere in posteriore capitis , turbato sic spquilibrio l'a- 

 cies inclinàbatur , simul ex absentia musculorum caput , 

 et colliuii retrahentium , actione sternomastojdeòrum pr;e- 

 cipue , ac stemotyroideorum , et sternohyoideorum ca- 

 pitis moles deorsum urgebatur , adde minus validos cro- 

 taphites ob angustiorem insertionem , et parieralium de- 

 fedimi, ob rc\ olutionem squaminosi partis, minus propfe- 

 rea maxilkm inferiorem sustinentes : bis omnibus deprimi 

 non solum, veruna otinrn majore, et jugi nixu adprimi 

 mentum debuit una cura maxillae basi subjeetis partibus 

 collo nimirum , et supremo pectori. Quid ergo miremur 

 in tenerrimo corpusculo invicem agglutinatas lias partes 

 fu isso , increscentibus vero, et collo , et partibus aliis ma- 

 lilla inferior retrabi , nescio simul debuit elongari. 



§. XVIII. 



Hn?c monti , et maxillae immobilitas ad peeuliarem oris 

 formam praecipue contulit: nani diductio maxillae velut 

 in ospitante nomine cernimus, os aperir, et rotundat, qua- 

 propter, adjuvante orbicularium virtute, labiorum peri- 

 pheriam conti-aliente, nullo negotio intelligitur , unde 

 oris apertio exiguo rotundo biaret foramiue. 



