AUCTORE REGIS. é^5 



Obvia multa tibi oblongorum turba globorum 

 Occurret , rostro quivis munitur adunco , 

 Intentus quivis praedae discurrit iu undas , 

 Et bellum sociis vi , frauda minoribus infert. 

 Ceu si imprudentem despectat forte columbam 

 Arduus accipiter , vix dum nutantibus alis 

 Adventat, longe sinuoso tramite gyris 

 Devexis , ne vel plausus deterreat illara 

 Pennarum , neve incurrens exsuscitet umbra. 

 Ast ubi jam propior volucri nil tale verenti , 

 Tum subito jaculo ocior irruit, occupat, ungues 

 Nil gemitum extremum miseratus vana quereutis , 

 Inque exta , inque ima immittit praecordia aduncos , 

 Dilaniansque ferus teneros depascitur artus. 

 Tum questu silvas sociae implevere cglumbae, 

 Oblitae fontes, oblitae pascua nota. 



Tu vero in fundo coUectum introspice limum ; 

 lUic palantem cernes nullo ordine gentem : 

 Irrequieta , novas quasi sedes appetat , exul 

 Circuit ; ac demum mucosi in culmine acuto 

 MonticuH haerescunt : animans tum contrahit artns , 

 Uncum abdit , torpet ; sed mox se vertit in omues 

 Immotum partes. Vidistine ignibus unqiiam 

 Pulsas adnexis sursum ire , redire deorsum , 

 In latus inflecti , adversa subitoque reflecti 

 Vi , quae se partes decussant mutuo in aequas , 

 Quaeque uno haec inter ncqueunt discedere centro , 

 Armillas varias jaculantes undique flammas ? 



