AUCTOR& REGIS. 47 



Quanta hinc Auctori rerum nova gloria surgat. 



At nexus rerum , numeroque carentia mundi 



Vincula tum penitus manifesta luce videre 



Fas erit, eductus quum caeco e carcere liber 



Spiritus , aetherias tandem superaverit auras , 



Jam nec obumbrata l'erum exemplaria prima 



Noverit effigie , et veracis pabula vitae 



Numinis aeterni conspectu absorptus aperto 



Hauriet , haud finiture usque beatior haustu. 



Ergo hic interea , dubia quae in luce per umbras 



Prospectare datum , et scrutari in cortice summo , 



Sunt tamen immensi , quod se Verumque , Bonumque 



Extra se effudit , vestigia certa sequamur. 



Prima etenim velati lux primo e fonte redundans 



Explet caelestes animas dulcedine tanta , 



Quantam ipsae seu velie queaut , cupiantve volentes ; 



Sic quae reflexo scrutantes lunaine nostros 



Gaudia pertingunt sensus , qua parte beata 



Esse potest , nostram fortunant rannera vitam. 



Quare macti animis alacres redeamus ad orsus. 



Atque en intuitu primo miracula rerum 



Objiciunt se iterum non expectata : phalanges 



Viventum occurrunt, quas anceps haeseris utri 



Attribuas classi ; nam conspirare , coire 



Plantai'um officia , atque animantum munera cemas. 



Sunt trunci , ramos trudunt , floresque ministrant , 



Fructusque ; intereaque sua discedere sede 



Assuerunt, victumque animantum quaerere ritu. 



