DOCTI HOMINES CUM ALIIS MORBIS , 



OB IMMODICAS , ET GRAVES CONTENTIONES ANIMI , 



TUM VERTIGINE POTISSIMUM XENTARI SOLENT. 



ELEGIA 



EODEIM AUCTORE. 



V^uiD tandem, o SuptTÌ , quid peccat magna virorum 



Pars, quibus ingenii maxima cura sui; 

 Queis vigilare dies , noctesque est sola voluptas , 



Solaque , quae a studiis fama , decusqiie placet ? 

 Nam quot repperias, quos non vis impetat uUà * 



Morbornm , immodicus quos parit usque labor ? 

 Eripit buie mfìcies languenti e corpore vires , 



Plurimus et docto pallor in ore sedet : 

 Huic caput , et renes tentat dolor ; illius aurei 



Hebescunt ; oculos bis gravat liumor iners : 

 Innatat bis lentvis circum praecordia sanguis ; 



Aut fluit ad fauces accr , et oro ruit. 



* Literanim disciplina, ut animo precipue ouiuium necessaria, ita cor. 

 pori iiiiiuica est. Cthus,lij. I. 



