jQ OBSERVATIONES VARIìB ENTOMOLOGIC.® , 



bitaculo contcntae, erccttB , proni ipsarum mos est, posn 

 teiioribus pcdibus ramo fixis , antcrioriJjiis junctis, capi- 

 leqiie in istis reclinato , liti se se componcre solcnt , qui 

 devote orant , inimobiles stabant. Modesto hoc corporis 

 habitu insecta fallunt Mantes ; siquidem si aliquis , ex 

 pluribus , quos sub campana incluseram , gryllus, tru- 

 xalis , meloe proscarabaeus circum mantes transibat, ipsae 

 statim extendendo anteriora brachia eum arripiebant , 

 inque serris , quibus brachia sunt instructa , constrictiini 

 ori apponebant , vorabant , alternatim admovendo , re- 

 trahendoque manum , quemadmodum gUres , ahaque 

 plm-a mammaha cibuni sumere soleut ; ncque ab oleoso 

 flavo humore, quem tactte e geniculis copiosum liansu- 

 dant IMeloes , abhorrebant. Verum quamvis Mantes car- 

 nivorae sint, voracesque, in propriam tamèn speciem 

 sa;vire eas numquani vidimus, etsi sub vitrea campana in- 

 clusa' simul essent Mantes plures , earumque larva' , pu- 

 p;eque, et aliquando sine cibo jejunium eas sustinere co- 

 geremus. Haud recte ergo scripsit Leske = « Mantes se- 

 cum ipsis pugnare, se, seque invicem impetere, ut de- 

 bilior fortiori sit cibus = » Eleni. Hist. Natur. tom. 2 , 

 pag. i38 trad. Pini». 



Mantis descriptionem non damus ; optime namque a 

 Doctore ScopoLi Entom. Carniol. num. 3i5 et a Geof- 

 FROYo tom. I, pag. 4oo. His/. des iiisect., hoc jam préesti- 

 tum , immo elegantem Mantis iconem delineavit idem 

 Geoffroyus , tab. 8, fìg. 4; hoc solum notamus inter 

 Mautes , de quibus loquimur aliquas esse , cpae non 



