76 v-ìrF.CIMEN DE MOTU CEREBIVI. 



tiiac animanti facultate , ut ducerei animani , aqua om- 

 nis ex tubo evanuit , et super cerebrum se se diffudit 

 sub inspiratione ; at , dum expiravit animai , in tubo 

 iterum apparuit aqua sanguine tincta , ut sub inspira- 

 tione iterum evanesceret. Post aliquot respirationis 

 vicissitudines aqua in vitreo tubo non amplius in con- 

 specfum venit , nisi novam immittas ; inferius enim de- 

 scendit , et in cerebri anfractus se se insinuai. Hisce 

 cxperimentis rite institutis , vim sanguinis, qui ad ce- 

 rebrum veniat, poteris quadantenus dimetiri pulsuura 

 numeris , et respirationis vicibus suppulalis. 



Jam vero cei-cbrum a proprio, et naturali volumine 

 decrescere pluries vidi per totum superiorem ambitum, 

 et ctiam ad latera ; et a falce lu;niispba?ria recedere 

 non semel vidi, quod ineluctabile imminutionis cerebri 

 infra naturales limites argumentum vidit etiam Halle- 

 Rus in fole ( Méin. sur Ics partics sensibhs el irri- 

 tables ). Profecto si motum bujusmodi in ccrebro, in- 

 tacto etiara cranio, adraisissent Auolores , ea qua dixi- 

 mus ratione, v^erisimilior visa fuissct ras, et minoribus 

 obnoxia difficultatibus : perpetuus ille nisus ad motum 

 non adeo toisisset ingenium Parisicnsis Physiologi, 

 alicH-umque. Cerebrum itaque in motum potest ad- 

 duci , etiam cum dura meuinx cranio undequaque 

 firmiter adbaeret, ab eadem superiori superficie prorsus 

 semotum , et hac membrana cum adjuncta falce peni- 

 tus revulsa , cerebrum asque pergit moveri : a vinculis 

 libera dura meninx, cerebri motus sequitur obsequiosa 



