2Q2 IN LUCTU FERDINANDl BALBI. , 



Nec tamen est aliena tuae non addita curae , 

 Ad pueri laudes optima quaeque ut erat. 



Nullum ergo ipse libi Chiron jactasset alumnum 

 Doctrina , studiis , moribus , atque modìs. 



Quumque in celso eadem foret aevi gratia flore , 

 Qui flos Fernando crevit amabilior ? 



Illum jucundo conspectum forte puella 



Ore renidentem , non sibi cauta satis , 



Quod sibi nec generis deerat fiducia clari , 



Nec roseus , tacite quo sit inepta , decor , 



Arsit , et argutis dum laeta arridet ocellis 

 Non advertenti , nil minus ipsa putat : 



Quam bene , quam pulcro devinciremur amore 



Hic et ego ! Ah ! mea ne spes sit inanis , Hymen. 



A fratre audivi , ferret quura multa sodalem 

 Hunce suum lepidis ludere carminibus. 



Ah ! ne tu , votis jam noster , adurere blando 

 Versu aliam studeas : jam tibi captus amor. 



Et quoniam nifidis animare coloribus ora 

 Parva , et Apelleae te juvat artis ebur , 



Jamque est , quae similes refei-at , tibi pietà tabella , 

 Vultibus est similis queis tibi pulcra soror , 



Ah ! ne aliam libeat formosam pingere , quae te 

 Spectantem spectans improbula illiciat. 



Una tuae hoc artis felix ego munere possim 

 Membrana in laevi bella nitere magis. 



