Inscriptio Caietana. 657 



De mulieiibiis , quanim tril)us in extremis lineis no- 

 mina superant , non vacat inquirere : nulla cuim vero 

 nec gentis nobilitate, nec formae , nec moriim , ncc 

 doctrinae laude commcndanfur. 



Superiores lineas tres epitaphium occupai Caii lunii 

 Tertii, qui alterius Caii fuit filius , e tribù Aniensi. 



Quinquennalitatem , idest ceosuram municipaicm is 

 eeit apud Solonates; eosdem , quorum curator fuit 



. . . . Grill. MXCV 1. 



Caius Galieiius lulianus , e tribù itein Aniensi, Gruferò ''u»- v- ss. 



More. S. 77. 



et Donio cognitus et Morcellio. 



Aedilifate, summo in municipiis magistratu, functus est. 



Auguratum accepit ; illud nempe sacerdotium, quod 

 quum a Traiano consecutus esset Plinius, sacrum sibi Epìii. xui. 



^ libri X, 



et insigne ideo quoque videbatur quod non adime- 

 relur viventi. 



Equo praeterea publico fuerat bonoratus : quod pos- 

 tremum verbum et adscribi et omilti solel)at. 



Sed haec plana sunt omnia et expeditissima. 



Tertius restat inscriptionis versus. Qui nec facile fo- 

 ret , nec sine multa coniectura explLcandus , nisi super- 

 stes marmor in Caieta maneret. 



Inscriptionem Erasinus Gesualdus ante hos annos ^op,); ,754. 

 octo et quuiquagmta primus ab oincina òmiontana 4jc, 491 , 492. 

 divulgavit ; ac in suam rem trabere dispufalione salis 

 prolixa conatus est in ilio de via Appia libro qucm j^ ,„„ i„„,a„a 

 adversus Pratillum edidit. Nam quum marmor nono ^'„'.J 7'^ruo'm'i. 

 ab Caieta lapide neglectum oiiendisset, illiid intulit in p»fi. 4»8. 

 domum suam. 



