l62 BROTÉRIA 



Variat : 



a. typiea — O. loricata Reichenbach 



Synon. — Orobanche loricata Reichenbach pat., Iconogr., vii, p. 41, fig. 917; 

 Reuter, in DC. Prodr., xi, pag. 27; Reichenbach fil., Icon. fl. Germ., xx, 

 p. 100, t. 176, t. 216, fig. 1; Beck, Monogr. der Gatt. Orob., p. 243; 

 — O. de VAftemise des champs Vaucher, Orob., p. 62, t. i3; — Oroban- 

 che Artemisiae Vaucher, in Grenier et Godron, Flor. franç., ii, p. 638. 

 Scapo dense copioseque piloso. 



Spicis saepius in ápice acuminatis. Floribus erecto-patentibus. 

 Bradeis flores superantibus. 

 Corollis extus glandulosis. 



Filamentis superne plerumque glanduloso-pilosis. 

 Stylo copiose glanduloso-piloso. 



Obs. Forma typiea in Lusitânia nondum reperta. 

 p. — (O.) syuomora Guim., nov. var. 



Synon. — (O.) pseudoloricata Guim. — (O.) lusiianica Guim. (in litteris et 



in schedis). 



Scapo parce glanduloso-piloso. 



Spicis in ápice rotundatis, 3o-35 mm. latis. Floribus magnis, 17-22 mm. 

 longis, primum erecto-patentibus, serius horizontaliter patentibus. 



Bracteis flores aequantibus. 



Calicis partibus fere usque ad basim bifidis. 



Corollis extus parce glanduloso-pilosis, glabrescentibus. 



Filamentis superne glabrescentibus, glândula insertionis anticorum in 

 uno latere tantillum dihtata. Antheris longe mucronatis. 



Stylo vix infra stigma interdum copiose sed breviter glandipili. 



Obs. i. a (O.) sjnomora notatu digníssima, eo quod ejus for- 

 mae ad três quatuorve species viam sternunt, in Algarbiis 

 [ubi et (O.) dúbia Guim. probabiliter reperire est] multis in locis 

 invenitur. 



Mea mens haec fuit ut a'd O. loricatam Reich, sequentes 

 novas formas revocarem, quae ipsi peraffines sunt linea dorsali, 

 fissura sepalarum, et antheris longe mucronatis. Id tamen per- 

 difficile fuit, cum descriptionem Reichenbachi, forsitan ultra jus, 

 immutare coactus sim. Quapropter extra limites, quos mihi 

 proposui, non egredior. 



