AUCTORE J. DE NOTARIS "5 



cui sane valde acccdit morphosi j>raeserlim distingiutur ostiolis brevis- 

 simis vix a perilliccio dislinctis , nuclei, spoiidiorumque siruclura, di- 

 spositione deinum subseriata, maciilis subslromalicis nuUis : quae discri- 

 miiia a malrice tanltim pendcre nequeiint. A Spliacria lincari Nees, porro 

 milii nola e spcciminc a celeb. Montagke imperlilo , quammaxime re- 

 cedit perillicciis discrctis, uec slromate exceptis, posilione eorundem 

 oinniuo immcrsa nee emerso-innata. 



Explicatio iconis IV. 



z. Fragment, catilis artcmisiac cxUibens facicm spccici. 



3. Ejusd, caiilis fragni. , Icntc auctum quod cxiiibet in a. ostiola aliquot c peritheciis 



subtus lalentibus, in i. fovcolae c pcrillicciorum lapsu cxortae, in c. fovcolac angustae 



qiialcs secus strias augustiorcs oatilium sacpc occurrunt. 

 3. Fragment, caulis ipsius c.xhibens peritbocia vcrticaliter sccta , vcl a latere visa , in a, 



poritbccia iiitcgra , in b. foveolac vacuae. 

 4' Peritbccia bina vorticill. secta , cum matrice , ad augm. lOO. diamctr. circit. 



5. Poi'tio nuclei. 



6. 7. Ascus ct tporidium ad augmentum 1000 circit. diametrum. 



Sphaeria hederae Sowerby. 



Fries Observat. mycol. i. p. i83. tab. 4- fig- 6. Syst. mycol. 2. 

 p. 52 1. Scleromyc. suec. n.° 21. Berkel. Brit. fung. p. 2'y8. 



Ad folia emortua Hederae passim obvia , tolo anni teinpore. 



Epiphylla , epidermide substellalim rupla , supra folli superficiem 

 protuberans, ostiolum vix dclrudcns. Pustulae punclo plerumque majores 

 fuseescentes , per folll faciem spai'sae, plus minusve numerosae , sub 

 lente riigulosae. Perithecia epidermide adnata tecta, depressa rel sub- 

 conoidea basi prorsus plana, nucleo alljido farcta , vertice in ostiolum 

 breve, pervlo, laciniis epidermidis obvallato, punctiformi, subinde fere 

 obsolclo, producla. Nucleus constans ascis cylindraceo-oblongis, spori- 

 diolis quatuor plerumcpae faetis, primum massam e cellulis cylindraceis 

 subcoactis sislentibus, dein liberis. 



Quam plurimnm variat dimensione puslularum a puncto ad scminis 

 papaveris magnltudinem et pauUo ultra, quod pendere videtur ab evo- 

 lutione plus minusve perfecta. Osliola vix nisi in speciminibus magis 

 evolulis optima inveniuntur. 



