3? 



plinis, ac pulcherrimis Uteris aileo faveres, ut quae iain ilestltutae erant, 

 ac pcnitus dcspectac in tuac ampliluilinis lulcla, vcluli iu liilissiino, ac 

 tranquilissiino portu conquiesccrcnt. Egiquc saepius mecuiii Deo Optimo 

 Maximo gratias quod tandem cum morlalibus principcin coucesserit , 

 rpii sibi maiori decori, atque ornaincnlo pulaverit scicnlias omnes a situ 

 et S(pialore viiidicasse, quam tot j)opulis, ac nationibus taiila cum ma- 

 iestalo dominari. Nunc autem quod ine etiam tua spoule Moudivium ad 

 luuiianiorcs literas, in tanta clarissimorum virorum luce,-pub. profiten- 

 das jjcnii^ne vocaveris , tantum me tibi hac de causa dcberc faleor , 

 quantum amplissimo ac maximo principi clientcm quam addictissimuin 

 debere fas est. Tuum enim de me honorificum indicium co nuiioris facio, 

 quo a tc principe omnium ma\imo', admirabilique ac prope diviuo in- 

 genio praedito id evenire cognosco. Nam ctsi oumia raca minima esse 

 sentio, ingcnium scilicet, virtutem, fortunas, ob idque nlliii in me esse, 

 quod tuam de me opinionem aequare possit , uon possum tainen noii 

 summopcre laetari, te eum me existimasse cui tanti uegotii provinciam, 

 honeslissimis propositis proemiis, imposueris. Ego sane, ista tua prae- 

 (dara de me opinione excitatus, quam maxime potero, enitar, contendam, 

 claborabo, ut aliqua saliem in parte talem me tibi pracstein qualem tu 

 aniuio coiicepisti. Quicquid enim addictissimi hominis fides, cura, studiuui, 

 diligcntia principi maximo, ac de se magnilice ac liberaliter racrilo prae- 

 stare potest , ut se ac cepti beneficii mcmorem , ac gratum oll'endat , 

 non niodo in iioc lilerario munere , vcrum quacumque alia in re pro 

 virili mea, me tibi praestaturum poUiceor, ac dcfero, curaboquc (modo 

 hoc ingenii mci tenuiias pracstare possit) ut meis. lucubralionibus ac 

 scriptis onmis cliam posterilas noscat tua te huraanilale, ac benignilate, 

 qua amplitudiiiis tuae , et rerum abs te fortissime ac sapientissime ge- 

 stiirum magnitudinem superas, tantum mihi tribuisse, quantum non di- 

 xerim agnosccre, sed ne vix quidem possem optai-e. At quoniam aliquid 

 morae res mea familiaris, ac totius profcclionis ratio poslulat, te per 

 virtutem ac amplitudinem tuam, per nieam in te oliservanliam et rul- 

 tiim, propeusamque \oUmtatem oro, ac obsccro, ut tua benignilate li- 

 ceat mihi rebus omnibus meis consulere, ut, cura hac solulus, habila- 

 que al) exccllentissimo principe meo venia, advontum menm matureni, 

 et ad munus aljs te commissum me acciugaui. Quam rcruin mearinn cu- 

 rain si non ut opus esset, saltern quanto melius potero expedire cona- 

 bor, ut plane ifideas me maiorem voluntatis tuae, publicique commodi. 



