,09 IN I.OCA DUO CODJCIS TIIEODOSIANI CONIECTURAE CRITICAE 



« lincniU. I'uto itatpie, nunc Ita legendum esse: /inastasio et Iltlavio 

 i< Mitrtio. Quantum cousulentc viro i. F. P. P. nominibtis nostris stib- 

 u (litis [? viil. nol. e. (i5)] scnatus ampUssinii gesta testanluv , vidi- 

 u mus , id quod — praece/)it — munitum , lit hi etc. » Hucnsque 

 IIaenelius , cuius disputaliouis duae vcluli paries dislingui jjossunt : 

 prima ca est, qua de liistorica Gestorum et proximae conslitulioiiis 

 ratione disserilur; altera pars est, qua ipsa corrupli texlus i-eslilulio 

 tcntatur. De priore mox fusius ageinus; aliqua nunc de secunda dicenda 

 sunt. 



13. In IIaenelii scilicet reslilulionc id potissimum moereor , eius au- 

 clorem diiUcuUate perterrilum rem bene cocptam non perfecisse , ut 

 sic nee eius eineudatio recipi possil , nee eiiain quae in ipsa vere et 

 accurate dicta sunt se omnibus satis prodant. Inde factum est: i.° Ut 

 iuxta IIaenelii emendationcm coiistitulionis inilium, sicuti iam SaviGiNYus 

 animadvertit (i6), baud satis idoneum sensum praestet; pracsertim cum 

 vox quantum , ea acceptione qua IIaenelius usurpat , lalinis. auribus 

 prorsus insolens videatur. 3.° Hinc etiam factum ut finem Gestorum in 

 voce Flaw's quaereiidum tradiderit , quum tamen divinari vix possit 

 quomodo ea in eiusmodi praenomine desinere potuerint. 3.° In inscri- 

 ptionc coiistitulionis statuenda baud sibi constat Haenelius: prinium 

 enim tradit unius Valentiniani nomen constitutioni iuscribendum esse ; 

 ac dein, utriusque imperatoris nomine omisso , quam etiam ol) causam 

 merito reprebenditur a Savignyo , sola exbibct nomina eorum quibus 

 data est constitulio , sou Anastasii et Hilarii niartii. 4° lis temporibus 

 etiam speciales alterutrius principis constilutiones indubium est utrius- 

 que nomine inscribi consuevisse; nee obstat, quod in ipsa constitutione 

 Tbeodosius a Valentiniano appelletur pater clementiae nostrae: siniili 

 enim modo in proxiraa item speciali Tbeodosii constitutione De Theo- 

 dosiani Codicis auctoritate Valentinianus dicitury?/tM^ nostrae clementiae, 



(i5) Quae ita so habet : « ScqueDtia cdidi cum mendis et compcodiis scripturac codicis, cnm 

 w vidcrem textum, qucm Clossiiis, a se edilum esse, qualis in codicc est, adirmut ( praef. p. XXVIII), 

 « hoc loco dinicillimo et corniplo, non accurate exhibitum esse. In vv. lui (/iiias liUcrac ci nia(e 

 o cjprcssac sunt, literac d aul siglo i non absimiles. Ccrlc in TV. nominis nosin's suli dicias cardo 

 n rei vtTsatur, ut ab rxplicatione v. suhdicias pendeat num nominis nostri au nonnnihits nostris 

 " logenilum sit. Unde vero CI. suuipserit .V in v. did.\ , qmiit odidit , nescio , cum as in lino V. 

 « |icrspicuc scii^>tuin sit ». ( Cf . apogra^Uum nostrum], 



(i6! J a. 0., S. JiS. 



