AUCTORE EUGENIO TBUQUI 34 I 



NOTOXIS 



Geoffroy, Hist, des Ins. I. (1762) p. 356. 



1. NOTOXIS BRACIIYCERl S. 



Monocerus brachycerus. Faldermann, Fauna entomol. Transcaucas. II. 

 (1837) P- ,o6 - 



Seidae ( antiqua Sidone ) in Syria D. r Gaillardot domi legit et be- 

 nevole communicavit. 



2. Notoxus EXC1SUS. 

 Kuester, Kafer Europas. XIII. (1848) 68. 



Species a Notoxo monocerote egregie distincta. Quinquaginla et ultm 

 speciinina e Cypro et Syria relata omni puncto congrnunt cum hispanicis 

 et gallicis quae in colleclione Dejeanii vero monoceroli immixta erant. 

 Processus tlioracicus in Notoxo exciso conslanter brevior , lateribus di- 

 latalus, ejusdcnique crista , elevata, plana , distincle marginala, abrupte- 

 <]uc antice truncala. In ISoloxo monocerote processus longior , lateribus 

 parallelis , ejusdemque crista antice deinissa , margiheque ibi plcrumque 

 granulis confuso. Magniludine JSotoxus excisus magnopere variat : a 

 o™, oo35 ad o, oo55. Insuper jmbescentia , praesertim capitis pronotique . 

 multo minus densa , colore dilutiorc, maculisqde nigris perraro coale- 

 scentibus etiam distinguendus. Color pronoli in syriacis et cypriis omiiino 

 laete rufus, in hispanicis et gallicis antice paulo infuscalus , in specimine 

 vero Rossiae ineridionalis omnino fuscus. 



Notoxo mauritanico Laf. colore propior, at processu ihoracico aliter 

 sculpto bene dislinctus. 



In montibus insulae Cypri propc pagum Agr6, supra corylos, primo 

 vere , copiose legi. Retuli etiam Berylo Syriae , ubi pariter , quanquam 

 supra alios frutices , frequens occurrit. 



