35i 

 lO/lMMIiS :%ilTOllII ARRI 



DE 



LII\GIIA PIIOENICUHI 



Lecta die 19 apritis anni i838. 



En gcuerat lorsquc jc rcflcchis sur Ic faible flcgrc 

 (Ic cerlitudc que prcscDtcot Ics explications donncc* 

 jusquUci d*un asscz grand nombrc dc Icgcndcs, dc 

 monnaifs ct d'inscriptions phtfolcicnncs .. .. jc dc 

 puis mc dcfcndrc dc soup^onncr que Ic langage 

 dc6 Phcnicicns ct cdui des Icurs colonics nc s'cloi- 

 gucnt plus qu^ou ne Ic croit communcmcnt de la 

 lanpuc hcbraiquo. De Sact. Journal da Savant. 

 JuUUt 1817. 



▼ igiuli iam anni elapsL sunt a quo vir summus, de cuius morte omnes 

 rum lacrimis nujier audivimus , orientates pliilologos admonebat, non ita 

 facile in eonim iurandum esse doclrinam , qui aiit nihil omnino , ant 

 tantulo tantum gradu, quern mirari non oporteat, riioenicum linguam 

 ab hebraica differre dictitabanl. Aequissimum sane optimi iudicis moni- 

 lum ! Quorsuin enira adeo ingens opinionum discrimen de tittilo quodam 

 phoeiiicio , si hiiius lingua liebraica sit? si vcro tantarum opinionum 

 origo non linguae Phoenicuni, sed linguae lilteris, de quibus nondum 

 certo constat , adscribas , cur linguam , cuius litteras rectissime non 

 oognoscis hebraicam esse asseris? Tanta fuit a Barthelemyo ad Aker- 

 bladum Phoenicum linguae conditio. 



Postea aulem nullus de lingua et litteris Phoeniciis data opera dispu- 

 tavit, nisi Hamakerus , vir de orientali philologia optime meritus, qui 

 maximum titulorum Plioeniciorum, quos no\it, partem collegit in unum 

 atquc illustravit. Quod si eius Diatribe atque Miscellanea Phoenicia 

 omnem prorsus dubitandi causam , quam in linguam pliocniciam exci- 

 taverat Sylvestre De Sacy, a philologorum orienlalium animis eliminare 

 nequibant, fiicicbant lamenj ut viri docli melius perciperent qualis ad- 



