353 DE MNGUA PHOENICUM 



hue ct quanta via ei-at incuntla , anlcquam certa de Phoenicum lingua 

 sententia elFciTi possit. 



Videlicet id omnes tune oplinie intellccerunt duo in Iiac causa recte 

 esse inter se dislinguenda , quae , quamquam priino intuitu arctissiine 

 eoniuncta videantur , distiiictuin lamen sive ingeniuui sive stadium a 

 docto viro cxposlulant. Aliud enim est litteras phoenicias cerlc dcfinire, 

 aliud vero recte dclinitas iuterpretari. Ilinc omnes una voce primam ac 

 praccipuam diflicultatcm , a qua indicium de vero linguae Phoenicum 

 arlificio peiidet, positam esse dixerunt in litterarum potestate , turn in 

 titulis lapideis, quum in numis acqua lance firmanda. Quandoquidem in 

 anliquis titulis Plioeniciis declarandis illud paleologo viro contingere ne- 

 quit quod in graecis Boeckio , Letronnio , Peyronio aliisque celeber- 

 rimis interpretibus contigisse sciuuis. Tituli namque quos summi hi viri 

 ante oculos habebant in graeca lingua exarati erant ; atque ita certis- 

 simo Crmissimoque fundaraento se inniti iutelligebant, ut, una alterave 

 vocis littera deteeta , integram statim vocem , quo ei-ant ingenii acu- 

 mine, arripere potuerint. Cur vero secus contingat in titulis plioeniciis, 

 lector infi-a ediscet. 



Ab ultimis Hamakeri curis ad banc nostram aelatem , per integrum 

 videlicet decennium , nulla prodiit de iis rebus elucubratio , quae, aut 

 Leidensis philologi doctrinam in omnibus confirmare , aut in omnibus 

 earn i-efellere potuerit. Quare tantum abfuit, ut dubia, quae de linguae 

 Phoenicum natura iamdudum proposuerat Sylvestrc De Sacy, cxtingue- 

 rentur , ut immo potius magis magisque philologorum contenliones ex- 

 ardescerent: quasi cuique, paucis exceptis, privata sua opinione de hisce 

 studiis sentire liceret. 



Non ii nos sumus, qui singulas hasce de lingua et litteris Phoeniciis 

 opiniones persequi cupimus, cas ucmpe, quas qualemcumque potius in- 

 genii aut lusum aut conatum dixeris, quam sanum de Phoenicum rebus 

 indicium. In harum enim opiniomnn auctores digitum non intendimus 

 cum doclos viros non una omnes de liisce studiis sentire dicimus; cos 

 videlicet antiquitatum scrulatores diligentissimos et in sanioris philolo- 

 giae schola enutritos, qui , pcrpensis curis , quas ante ipsos navarunt 

 in studiis Phoeniciis eruditi viri, certa a dubiis, hacc a falsis secenierc, 

 propriasque opiniones et coniecturas ca, quae par est scienlia, exponere 

 dibgeuiissime sategerunt. 



Inter quos nuilus tarn digne lamque laudabiliter meruit quam Ge- 





